رساله نفس - ابن سينا - الصفحة ٧٠ - باب سيزدهم در بيان نبوت و احوال خواب

اما «خبر دادن اخبار غيب كه از ديوانگان پديد آيد، سبب» [١] آنست كه [چون‌] [٢] مزاج دماغ متغير «شود» [٣] از حال طبيعى، و قوت متخيله «از حواس فارغ شود در اوقاتى و در آن اوقات بافعال خويش مشغول شود» [٤] باشد كه «درين افعال وى» [٥] را اطلاع افتد بر احوال «غيب» [٦] و از آن «خبر» [٧] دهد و كسانى كه بكهانت مشغول باشند، تا از حواسّ فارغ نشوند از «غيب» [٨] خبر «نتوانند داد» [٩] و اين «اسرار علمست كه در كتب صريح نتوان گفت از جهت» [١٠] صعوبت دريافتن (را) [١١].

[١] - ل د ح م: از- ف: سبب خبر دادن از غيب كه از ديوانگان بديد آيد- س:

اما اخبارى كه از ديوانگان پديد آيد از غيب.

[٢] - در نسخ ديگر نيست.

[٣] - م د: مى‌شود.

[٤] - ف: از حواس فارغ شود در بعض اوقات نه بس در آن اوقات متخيله بافعال خويش مشغول باشد و- س آ: قوت متخيله از افعال خويش در اوقات مشغول شود.

[٥] - ف: در آن افعال او را- ح: او- م د: آن.

[٦] - س آ: مغيبات- م د: غيب.

[٧] - ف: جيز خبر.

[٨] - س آ: مغيبات.

[٩] - م د ف: نتواند دادن- س آ: ندهند.

[١٠] - م د ح ف ل: از اسرارى باشد كه در كتب واضح نكنند از جهت- آ س: و اين سريست از علوم كه در كتب مانند اين اسرار مصرح بگويند براى دقت.

[١١] - م د ف ح آ س افزوده.