[١] - ظاهرا قبل از عبارات: «توفيق ايزد عزّ و جلّ ...» چند سطرى افتاده است و در نسخه‌هاى ديگر باستثناى نسخه ف، سطور مزبور چنان كه ذيلا نوشته شود ضبط شده است:

نسخه آ: «چنين گويد مصنف اين رساله كه فرمان پادشاه وقت زاده اللّه علا و نفاذا در حق اين ضعيف چنانست كه اين رساله را از زبان تازى بزبان پارسى نقل كند و من بحكم فرمان اقدام كردم و موجب امتثالى اعتقاد بستم و چنان دانم كه انواع تأييد و سعادت قرين اين فرمان باشد و چون من اين اعتقاد كنم و فرمان منعم خويش را بانقياد مقابله كنم- توفيق ايزدى عزّ اسمه مرا يار باشد تا اين مقصود حاصل شود ان شاء اللّه العزيز».

نسخه س: «چنين گويد خواجه رئيس ابو على سينا فرمان عالى علائى عضدى شمسى زاده اللّه علّا و نفاذا در حق اين ضعيف چنانست كه اين رسالت را از زبان تازى بپارسى نقل كنند و من بحكم فرمان اقدام كردم و وجوب امتثال اعتقاد بستم و چنان دانم كه انواع تأييد و سعادت قرين اين فرمان باشد و چون من اعتقاد بستم و چنان دانم و فرمان منعم خويش را بانقياد معامله كنم توفيق ايزدى عزّ اسمه مرا يار باشد تا اين مقصود حاصل شود ان شاء اللّه عزّ و جلّ».

نسخه‌هاى ح م د ل: چون فرمان عالى علائى شمسى زاده اللّه علاء و نفاذ در حق اين بنده ضعيف چنانست كه اين رساله را از زبان تازى بزبان پارسى نقل كنم من بحكم اين فرمان اقدام كردم و وجوب امتثال را انقياد بستم چنان دانم كه انواع تأييد و سعادت قرين اين فرمان باشد و چون من اين اعتقاد كنم و فرمان؟؟ خويش بجاى آرم و بانقياد معامله كنم مدد توفيق ايزد عزّ اسمه مرا يار باشد تا اين مقصود حاصل شود (و اللّه الهادى).

چنان كه ملاحظه مى‌شود در اصل نسخه متن كه يكى از قديمترين نسخ رساله حاضرست كه تا كنون بدست مصحح اين رساله رسيده ذكرى از پادشاه وقت نشده است. در نسخه آ، كه ظاهرا بعد از اصل نسخه متن نوشته شده و تاريخ كتابت آن بسال هفتصد هجرى است فقط بذكر فرمان پادشاه وقت اكتفا شده و باسم اين پادشاه تصريح نشده است و در نسخه س كه از نسخه‌هاى نسبة قديمى است، كلمه عضدى باسم شمسى اضافه شده.

در نسخه‌هاى جديد فقط اسم شمسى ذكر شده است. رجوع شود مقدمه اين رساله.