رساله نفس - ابن سينا - الصفحة ١١ - باب «دوّم» در بيان قوتهاء نفس

و نه كمال هر جسمى (باشد) [١] چون جسم «تخت» [٢] و در كه از صناعت بوجود آيد. پس كمال «جسم طبيعى باشد» [٣]. و نه هر «جسمى» [٤] طبيعى كه باشد [شايد] [٥] كه نفس بدان پيوندد چون آتش و آب و ديگر عناصر. پس كمال جسمى باشد طبيعى كه «آن» [٦] جسم آلت نفس باشد در افعال «كردن» [٧]. پس حدّ نفس آنست كه [نفس‌] [٨] كمال اولست مر جسم طبيعى آلى را. «اعنى» [٩] كه آن جسم طبيعى آلت «وى» [١٠] باشد در افعال خاص كه «ازو» [١١] پديد آيد. پس حدّ «نفس درست» [١٢] اينست [كه نموده شد و اللّه اعلم‌] [١٣].

باب «دوّم» [١٤] در بيان قوتهاء نفس‌ [١٥]

[گوئيم‌] [١٦] قوتهاى نفسانى بقسمت «اوّل بسه قسم منقسم شود: اوّل‌

[١] - نسخ ديگر بجز نسخه ف افزوده.

[٢] - نسخ ديگر: سرير.

[٣] - س آ د م ح، جسمى باشد طبيعى.

[٤] - ف: جسم.

[٥] - آ ندارد.

[٦] - ح: اين.

[٧] - ف: خويش.

[٨] - ف: او.

[٩] - ح د م ل: يعنى.

[١٠] - آ: او.

[١١] - ل د م: از آن.

[١٢] - ل د م: درست- ف: نفس بدرستى.

[١٣] - ح: و اللّه اعلم و احكم- ل: و اللّه اعلم- د م س آ ف ندارد.

[١٤] - م ل: دويم.

[١٥] - از اصل نسخه متن ساقط شده.

[١٦] - در نسخ ديگر نيست.