رساله نفس - ابن سينا - الصفحة ٢٧ - باب «سيّم» «در سبب اختلاف افعالها قوت دريافتن از نفس»
مصور» [١] باشد؛ و از [جهت] [٢] عقل عملى مر قوتهاى «بدن» [٣] قاهر باشد، آن را مانندگى بعقل فعّال و ملك بيشتر باشد كه «بحيوانات اين» [٤] عالم، و در قوت بشر بيرون ازين «غايت» [٥] نيست و توكل «بر بلوغ اين غايت بر توفيق اله» [٦] است (و اللّه الموفّق) [٧].
باب «سيّم» [٨] «در سبب اختلاف افعالها قوت دريافتن از نفس» [٩]
«هر ادراكى و دريافتنى كه وجود صورت مدرك مر مدركات را باشد ترا»؛ [١٠] اگر صورت تعلق بمادّت دارد، «حاجت بتجريد دارد» [١١]، و لكن اصناف تجريد مختلف است؛ «بعضى تجريد عامتر» [١٢] است و بعضى
[١] - ف: معقولات مطالع- ح م د ل: مر معقولات را متصور- س آ: معقولات را متصور؛ مصور كه در اصل نسخه متن ذكر شده ظاهرا درست نيست و صحيح متصور است.
[٢] - از ف ساقط شده.
[٣] - نسخ ديگر بدنى را.
[٤] - ل د: حيوانات از- ح: بحيوانات از- در س آ، از «و از جهت عقل ...» تا اينجا ساقط شده.
[٥] - ف: غايتى- آ: قوت.
[٦] - نسخ ديگر: در بلوغ اين غايت بتوفيق الهى- ف: و هدايت واجب الوجود تعالى و تقدس.
[٧] - ل د م ح س افزوده- ف: و اللّه اعلم.
[٨] - د م س: سيوم- آ ف: سوم.
[٩] - ف: در سبب اختلاف احوال قوت ادراك نفس مردم- س ح د م ل: در شرح سبب افعال قوت دريافتن از نفس- س آ: در شرح سبب افعال قوت دريافتن از نفس.
[١٠] - ف: دريافتن و ادراكى كه باشد بر خود مدرك صورت باشد بر مدرك- ح ل م د:
هر ادراكى كه باشد (و دريافتنى) بوجود صورت مدرك مر مدرك را باشد- س آ:
هر ادراكى كه باشد بوجود صورت مدرك مر مدرك را باشد.
[١١] - ف: حاجت باشد بتجريد- س آ م د ح ل: حاجت بتجريد باشد.
[١٢] - ف: تمامتر- نسخ ديگر: تجريدات تمامتر.