رساله نفس - ابن سينا - الصفحة ٣٩ - باب پنجم در ذكر قوتى كه صورت كلى دريابد «كه اين دريافت با آلت جسمانى نتواند بودن»

ازين لواحق خالى نيست، پس «بحسب» [١] وجود اين صورتست «اندر قوتى» [٢] كه مجرد است از وضع و (از) [٣] مقدار و [از] [٤] لون و «آن» [٥] قوت جز [در] [٦] عقل «نبود» [٧].

«برهان» [٨] ديگر؛ [همچنين‌] [٩] معلوم است كه «صور» [١٠] معقولات كه «در» [١١] قوت نفس «مردمست، آن را تصور كردن» [١٢] نامتناهى است. و هر «قوتى» [١٣] كه «فعل او نامتناهى ممكن باشد از آمدن اين» [١٤] قوت جسمانى نباشد (و السلام) [١٥].

[١] - ح: بسبب.

[٢] - ف ح م: در قوتى كه.

[٣] - ح افزوده.

[٤] - ف ندارد.

[٥] - ف ح: اين.

[٦] - ح م د ندارد.

[٧] - م د ف ح: نباشد.

[٨] - د م ح س آ: برهانى.

[٩] - ف ح ندارد.

[١٠] - د ف: صورت.

[١١] - م د ح: اندرون- س آ: اندر.

[١٢] - م د ف: انسانيست اين را صورت- آ: انسانيست آن را تصور كردن- ل م د ح: انسانست آن تصور كردن.

[١٣] - ل م د ح: قوت.

[١٤] - ف: ازو آيد فعل نامتناهى باشد ممكن آن- س آ: از وى فعل نامتناهى ممكن باشد آن- ح: فعل نامتناهى ممكن باشد از او آمدن آن- م د: از آن فعل نامتناهى ممكن باشد از آن آمدن آن.

[١٥] - ف افزوده.