اى هشام! آن گاه خداوند اهل عقل را پند داده و آنها را نسبت به آخرت تشويق كرده است: (وَمَا الْحَيَاةُ الدُّنْيَا إِلَّا لَعِبٌ وَلَهْوٌ وَلَلدَّارُ الآخِرَةُ خَيْرٌ لِلَّذِينَ يَتَّقُونَ أَفَلَا تَعْقِلُونَ) [١] «و زندگى دنيا چيزى جز بازپچه و لهو نيست و پرهيزگاران را سراى آخرت بهتر است. آيا به عقل نمى‌يابيد؟»، و سپس كسانى را كه انديشه نمى‌كنند به عقابش تهديد مى‌كند ومى‌فرمايد:

(ثُمَّ دَمَّرْنَا الْآخَرِينَ* وَإِنَّكُمْ لَتَمُرُّونَ عَلَيْهِم مُّصْبِحِينَ* وَبِاللَّيْلِ أَفَلَا تَعْقِلُونَ) [٢] «سپس ديگران را هلاك كرديم، شما بر آنها مى‌گذريد بامدادان و شامگاهان، آيا تعقّل نمى‌كنيد؟»

اى هشام! سپس خداوند اين حقيقت را روشن مى‌كند كه عقل با علم است:

(وَتِلْكَ الْأَمْثَالُ نَضْرِبُهَا لِلنَّاسِ وَمَا يَعْقِلُهَا إِلَّا الْعَالِمُونَ) [٣].

«اين مثلها را براى مردم مى‌زنيم و آنها را جز دانايان در نمى‌يابند»، و سپس كسانى را كه انديشه نمى‌كنند مذمّت كرده و مى‌فرمايد:

(وَإِذَا قِيلَ لَهُمُ اتَّبِعُوا مَا أَنْزَلَ اللَّهُ قَالُوا بَلْ نَتَّبِعُ مَا أَلْفَيْنَا عَلَيْهِ آبَاءَنَا

[١] - سوره انعام، آيه ٣٢.

[٢] - سوره صافّات، آيات ١٣٦- ١٣٨.

[٣] - سوره عنكبوت، آيه ٤٣.