بلكه از آن جا كه منشأ موجودات از خداوند است، لذا تغيير آنها در داخل و بطور كلّى در وجودى است كه پيوسته بدانها عطا مى‌شود. بر اين اساس ما براى ايجاد رنگ جديد نيازى نداريم تا رنگ تخته‌اى را كه نور بدان افشانده مى‌شود تغيير دهيم، بلكه نهايت اقتضاى امر آن است كه رنگ لامپى را تغيير دهيم كه براى روشنايى به كار مى‌گيريم.

حتّى تحوّلات تدريجى نيز چيزى جز تغييرات خلقت نيست و آن را بايد خلقتى نو پس از خلقتى ديگر دانست.

٤- مسأله معجزات‌

معجزات نيز از روح بينش اسلامى نسبت به خلقت دور نيستند، زيرا آن خود نيز خلقتى است كه مادامى كه پديده‌ها بسته به وجود ديگرى هستند به آسانى نابود مى‌شوند يا تغيير مى‌يابند. آتشى كه سرد و بى‌زيان مى‌گردد براى ما معجزه به نظر مى‌رسد ولى در حقيقت چيزى نيست جز دست بردن در آتشى كه اشياء را مى‌سوزاند با اين تفاوت كه خداوند در هر لحظه آتش را مى‌آفريند و حرارت را نيز باآن خلق مى‌كند ولى در اين لحظه آتش را مى‌آفريند ولى حرارت را خلق نمى‌كند و به جاى آن سردى و بى‌زيانى را ايجاد مى‌كند.

٥- مسأله طبيعتها

قوانين هستى چيزى نيست جز سنّتهاى الهى (قضاى الهى) كه خداوند اجراى آن را بر خود حكم كرده است كه همان «قدر» مى‌باشد.