است: (وَفَاكِهَةً وَأَبّاً) از وى پرسش نمود و او پاسخ را ندانست، در اين هنگام حضرت على عليه السلام در رسيد و فرمود: معناى اين كلمه در خود آيه موجود است زيرا خداوند مى‌فرمايد: (وَفَاكِهَةً وَأَبّاً* مَتَاعاً لَكُمْ وَلِأَنْعَامِكُمْ) [١] «و ميوه و علف، تا شما و چهارپايانتان بهره بريد.»، پس «فاكهه» براى شما و «ابَّ» براى حيوانات شماست. [٢]

ج- تفسير

شناخت چهارچوب تاريخى كه گواه نزول وحى است و شناخت مورد خاصى كه آيه در آن مورد نازل شده و موضعگيرى اجتماعى كه اين آيه بدان سمت و سو داده است در فهم معناى دقيق آيه اهمّيت بسيارى دارد.

شناخت تفاسير ائمّه وحى عليهم السلام از آيات قرآنى در معانى آن قطعى و حتمى است جز آن كه گاهى در تفاسير ائمّه عليهم السلام تفاوت ديده مى‌شود يا تنها يك مورد صدق را قائل شده‌اند. در اين‌جا ناگزيريم از اين تفاسير راهى براى فهم عمومى قرآن برگزينيم كه از يك سو مسأله اختلاف را حلّ مى‌كند و از سوى ديگر موارد صدق فراگيرترى در اختيار مى‌نهد و از همين رو نبايد در نصوص وارده در تفسير قرآن انديشه‌اى خشك و جمود داشته باشيم و آن را تنها معانى اين آيات بدانيم، بلكه بايد آن را وسيله درك فراگيرتر آيه قرار دهيم و اين نكته را بررسى كنيم كه چگونه و چرا اين آيه تنها بر موردى منطبق است كه تفسير تعيين مى‌كند تا به اين نكته پى ببريم كه آيا ممكن است آيه را به‌

[١] - سوره عبس، آيات ٣١- ٣٢.

[٢] - ارشاد شيخ مفيد.