مباحثى پيرامون معارف قرآن كريم
(١)
پیشگفتار
٥ ص
(٢)
فصل اوّل مباحثى پيرامون معارف قرآن كريم
١١ ص
(٣)
چرا قرآن؟
١١ ص
(٤)
تدبر در قرآن نياز جامعه
١٥ ص
(٥)
قرآن و تفسير به رأى
١٨ ص
(٦)
قرآن تزكيه و تعليم
٢٣ ص
(٧)
قرآن كريم ظاهر و باطن
٢٩ ص
(٨)
قرآن كريم، محكم و متشابه
٣٢ ص
(٩)
قرآن كريم و حروف هفتگانه
٣٤ ص
(١٠)
قرآن كريم و عوامل اثبات مفاهيم آن
٣٦ ص
(١١)
تدبر و صفات روحى
٤٥ ص
(١٢)
تدبر و صفات عقلى
٤٨ ص
(١٣)
تدبر و سياق قرآن
٥٠ ص
(١٤)
تدبر و واقعيت خارجى
٥٥ ص
(١٥)
تدبر و كاربرد قرآن
٥٧ ص
(١٦)
شيوه تدبر در قرآن
٥٩ ص
(١٧)
ماهيت و وجود
٦٥ ص
(١٨)
وجود چيست؟
٧٠ ص
(١٩)
ابعاد بحث پيرامون وجود
٧٤ ص
(٢٠)
حقيقت وجود
٧٦ ص
(٢١)
بينش اسلام پيرامون خلقت
٨٧ ص
(٢٢)
بينش اسلامى و نظريات ديگر!
٩٠ ص
(٢٣)
خدا در قرآن
٩٥ ص
(٢٤)
عقل در قرآن
١١٣ ص
(٢٥)
راه شناخت عقل
١١٥ ص
(٢٦)
عقل، موهبتى الهى
١٢٨ ص
(٢٧)
علم و موهبت عقل
١٤٢ ص
(٢٨)
انسان، طبيعت، عقل و اراده
١٤٩ ص
(٢٩)
روانشناسى در قرآن
١٥٣ ص
(٣٠)
اخلاق در قرآن
١٥٧ ص
(٣١)
فلسفه جامعه در قرآن
١٥٩ ص
(٣٢)
نظام اجتماعى
١٦٧ ص
(٣٣)
فلسفه تاريخ در قرآن
١٧٣ ص
(٣٤)
ويژگيهاى بارز فلسفه قرآن
١٨٥ ص
 
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص

مباحثى پيرامون معارف قرآن كريم - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٢٣ - قرآن تزكيه و تعليم

تفسير به رأى كند و به حق برسد بازهم خطا كرده است. [١]»

و نيز از حضرتش صلى الله عليه و آله روايت شده كه فرموده است: «كسى كه قرآن را تفسير به رأى كند جايگاهش در آتش قرار گيرد.»

بنابراين حقيقت ترديدناپذير آن است كه سخن براساس برداشت شخصى و سليقه‌اى- به ويژه در تفسير قرآن كريم- به شديدترين وجه حرام و از آن نهى شده است ولى اين سخن ارتباطى با تدبّر در قرآن ندارد زيرا تدبّر يعنى «تفكّر متمركز در آيه براى شناخت حقيقتى مشخّص كه در آن ذكر شده است» پس تدبّر همان «كسب آگاهى» از قرآن است تا آدمى قرآن را تفسير به رأى نكند، بلكه با علم به چنين كارى بپردازد.

قرآن: تزكيه و تعليم‌

قرآن دو هدف اساسى دارد كه اگر آن دو را بشناسيم برخى از جوانب پيچيده آن را باز خواهيم شناخت. اين دو هدف عبارتند از:

تزكيه و تعليم مردم. خداوند در كتاب خود به اين دو هدف اشاره كرده و مى‌فرمايد:

(هُوَ الَّذِي بَعَثَ فِي الْأُمِّيِّينَ رَسُولًا مِنْهُمْ يَتْلُوا عَلَيْهِمْ آيَاتِهِ وَيُزَكِّيهِمْ وَيُعَلِّمُهُمُ الْكِتَابَ وَالْحِكْمَةَ وَإِن كَانُوا مِن قَبْلُ لَفِي ضَلَالٍ مُبِينٍ) [٢].


[١] - همان مأخذ.

[٢] - سوره جمعه، آيه ٢.