مباحثى پيرامون معارف قرآن كريم - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٥٤ - تدبر و سياق قرآن

و متوازن تبديل شود.

از بررسى پيوند آيات تربيتى با يكديگر به زواياى وجود آدمى آگاهى مى‌يابيم و با قوانين تربيتى كه بر آن حاكم است آشنا مى‌شويم.

براى نمونه چنين پيوندى اين سخن خداوند را مى‌آوريم كه:

(وَأَنْفِقُوْا فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَلَا تُلْقُوا بِأَيْدِيكُمْ إِلَى التَّهْلُكَةِ وَأَحْسِنُوا إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْمُحْسِنِينَ) [١] «در راه خدا انفاق كنيد و خويشتن را به دست خويش به هلاكت نيندازيد و نيكى كنيد كه خدا نيكوكاران را دوست دارد.» اين آيه سه مفهوم را در بردارد:

اوّل- انفاق‌

دوم- نهى از به هلاكت رساندن خود.

سوم- احسان.

اين امور با يكديگر چه رابطه‌اى دارند؟

در آغاز كه خداوند به انفاق امر مى‌كند نفوس بدان توجّه مى‌يابند ولى اين هراس وجود دارد كه در انفاق افراط شود در اين هنگام سخن از اين مفهوم به ميان مى‌آيد كه نبايد خود را به هلاكت افكند و به ميانه روى در بخشش دستور داده مى‌شود. لذا دو كفه انفاق و اقتصاد در جان آدمى اعتدال مى‌يابد و از آن جا كه نفوس بر بخل سرشته شده است لذا ضرورى است كه كفه انفاق در برابر كفه بخل طبيعى برترى‌