جماعتى از آنها مورد استضعاف قرار داشتند و اگر چه صحيح است كه همين گروه همانهايى بودند كه به آتشى از كينه تبديل شدند كه فرعون و لشگريانش را در كام خود فرو كشيدند و اگرچه صحيح است كه خداوند وعده داده و به وعده راست خود وفا كرده: (وَنُرِيدُ أَن نَّمُنَّ عَلَى الَّذِينَ اسْتُضْعِفُوا فِي الْأَرْضِ وَنَجْعَلَهُمْ أَئِمَّةً وَنَجْعَلَهُمُ الْوَارِثِينَ* وَنُمَكِّنَ لَهُمْ فِي الْأَرْضِ وَنُرِيَ فِرْعَوْنَ وَهَامَانَ وَجُنُودَهُمَا مِنْهُم مَّا كَانُوا يَحْذَرُونَ) [١].

«و ما بر آن هستيم كه بر مستضعفان روى زمين نعمت دهيم و آنان را پيشوايان سازيم و وارثان گردانيم و آنها را در آن سرزمين مكانت بخشيم و به فرعون و هامان و لشگريانشان چيزى را كه از آن مى‌ترسيدند نشان دهيم».

ولى همه قضيه در اين خلاصه نمى‌شود، بلكه جريانى مثبت وسازنده مطرح است كه اگر وجود نمى‌داشت فرعون در برابر بنى‌اسرائيل به سقوط كشيده نمى‌شد، اين جريان، همان برانگيخته شدن موسى از طرف خداست، كسى كه انديشه برخوردار از تمدّن، رهبرى شايسته و كمكهاى غيبى را به ارمغان آورد.

موسى از فرعون خواست تا استثمار نژاد پرستانه‌اى را كه عليه بنى‌اسرائيل اعمال مى‌كرد پايان دهد و در اين جا طبيعى بود كه طبقه مظلوم به يارى نجاتبخش خود برخيزد، نجاتبخشى كه از هر گونه منافع شخصى مبرّا بود چنانچه طبيعى بود رسالت نيز طالب آزادى‌

[١] - سوره قصص، آيات ٥- ٦.آية الله العظمى السيد محمد تقي المدرسي(دام ظله)، مباحثى پيرامون معارف قرآن كريم - قم، چاپ: دوم، ١٣٨٦.

مباحثى پيرامون معارف قرآن كريم ؛ ص١٨٣