مباحثى پيرامون معارف قرآن كريم - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ١٠٢ - خدا در قرآن

براى مثال هنگامى كه گُلى خوش منظر و عطرآگين را مى‌بينيم خدا را تسبيح مى‌كنيم و «لطيف» مى‌خوانيمش، آيا آفريننده اين گل به «لطف» و دقّت صنع موصوف نيست؟ آيا هنگامى كه اهداف متعدّدى را كه بر آفرينش اين گل مترتب است- اعمّ از تصفيه هوا و عطر افشانى- به حكمت سازنده آن پى نمى‌بريم؟ آيا هنگامى كه به فوائد بهداشتى اين گل براى انسان پى مى‌بريم اين حقيقت را در نمى‌يابيم كه آفريننده آن نسبت به بندگانش رحيم است؟

آيات قرآن كريم پى درپى افعالى را به ما يادآورى مى‌كند كه گواه صفات خداوند تبارك و تعالى است و گاهى ذكر فعل پيش از ذكر صفت مى‌آيد كه به وسيله همين اعمال به وجود اين صفات پى مى‌بريم.

حال به آياتى از قرآن كريم گوش فرا مى‌دهيم كه صفات خدا را به ما يادآورى مى‌كند:

١- (ذلكَ بِأَنَّ اللَّهَ يُولِجُ اللَّيْلَ فِي النَّهَارِ وَيُولِجُ النَّهَارَ فِي اللَّيْلِ وَأَنَّ اللَّهَ سَمِيعٌ بَصِيرٌ) [١].

«اين بدان سبب است كه خدا از شب مى‌كاهد و به روز مى‌افزايد و از روز مى‌كاهد و به شب مى‌افزايد و خدا شنوا و بيناست.»

٢- (ذلكَ بِأَنَّ اللَّهَ هُوَ الْحَقُّ وَأَنَّ مَا يَدْعُونَ مِن دُونِهِ هُوَ الْبَاطِلُ وَأَنَّ اللَّهَ هُوَ