مباحثى پيرامون معارف قرآن كريم - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٨٣ - حقيقت وجود
«... واو راست صفت برترى در آسمانها وزمين واوست پيروزمند و حكيم».
(اللَّهُ لَا إِلهَ إِلَّا هُوَ لَهُ الْأَسْماءُ الْحُسْنَى) [١]
«اللَّه، آن كه هيچ خدايى جز او نيست نامهاى خوب از آن اوست»، و همان اسمى است هنگامى كه بندگان خدا را بخوانند اجابت مىفرمايد. [٢]
يادآورى حقيقت «اسم» از سوى قرآن كريم كه بدون افزايش دادن تلاش عقل در درك ويژگيها و نشانههاى آن ميسّر نيست در اين آيات منحصر نمىباشد، زيرا در بيشتر آيات قرآن يا صريحاً بدان توجّه داده شده يا از بطن آيات قرآنى درك مىشود.
هر آيه قرآنى اين حقيقت را در بردارد كه: خلقت پيوسته نيازمند خالقى است كه آسمانها و زمين را در يد قدرت خود دارد تا از هم فرونپاشند: (... وَلَئِن زَالَتَا إِنْ أَمْسَكَهُمَا مِنْ أَحَدٍ مِن بَعْدِهِ...) خداوند
[١] - سوره طه، آيه ٨.
[٢] - در دعاى به جا مانده از پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله و برگرفته از وحى قرآن كريم آمده است كه: خدايا، به حقّ اسمت كه هرگاه برده شود آسمانها به لرزه مىآيند و زمين شكاف بر مىدارد و ابرها پاره پاره مىشوند و كوهها شكافته مىشوند و به حقّ اسمى كه بر بهشت نهاده شده موجب نزديكى آن گشته است و بر جهنّم نهاده شده و موجب برافروختگى آن گشته است و بر آتش نهاده شده و موجب شعلهور شدن آن گشته است و بر آسمان نهاده شده و موجوب جدايى آن گشته است به گونهاى كه بدون پايه برپا شده و به حقّ اسمى كه رعد تسبيح گوى حمد آن است و ملائكه از هراس آن تسبيحش مىگويند و به حقّ اسم تو كه بر بال كروبيان نگاشته شده از تو مىخواهيم كه...