٣- (وَمَا خَلَقْنَا السَّماءَ وَالْأَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَا لَاعِبِينَ* لَوْ أَرَدْنَا أَن نَتَّخِذَ لَهواً لَاتَّخَذْنَاهُ مِن لَدُنَّا إِن كُنَّا فَاعِلِينَ* بَلْ نَقْذِفُ بِالْحَقِّ عَلَى الْبَاطِلِ فَيَدْمَغُهُ فَإِذَا هُوَ زَاهِقٌ وَلَكُمُ الْوَيْلُ مِمَّا تَصِفُونَ) [١].

«اين آسمان و زمين و آنچه را ميان آن دواست به بازيچه نيافريده‌ايم. اگر مى‌خواستيم سرگرمى و بازيچه‌اى انتخاب كنيم چيزى مناسب خود انتخاب مى‌كرديم. بلكه حقّ را بر سر باطل مى‌زنيم تا آن را درهم كوبد و باطل نابود شونده است و واى بر شما از آنچه به خدا نسبت مى‌دهيد.»

٤- (إِنَّ فِي خَلْقِ السَّماوَاتِ وَالْأَرْضِ وَاخْتِلَافِ اللَّيْلِ وَالنَّهَارِ لَآياتٍ لَأُوْلِي الْأَلْبَابِ* الَّذِينَ يَذْكُرُونَ اللَّهَ قِيَاماً وَقُعُوداً وَعَلَى‌ جُنُوبِهِمْ وَيَتَفَكَّرُونَ فِي خَلْقِ السَّماوَاتِ وَالْأَرْضِ رَبَّنَا مَا خَلَقْتَ هذَا بَاطِلًا سُبْحَانَكَ فَقِنَا عَذَابَ النَّارِ) [٢].

«هر آينه در آفرينش آسمانها و زمين و آمد و شد شب و روز، خردمندان را عبرتهاست. آنان كه خدا را ايستاده و نشسته و به پهلو خفته، ياد مى‌كنند و در آفرينش آسمانها و زمين مى‌انديشند: اى پروردگار ما، اين جهان را به بيهوده نيافريده‌اى، تو منزّهى، ما را از عذاب آتش بازدار.»

پس هدف از آفرينش عبادت و تسليم در برابر قوانين هستى‌

[١] - سوره انبياء، آيات ١٦- ١٨.

[٢] - سوره آل عمران، آيات ١٩٠- ١٩١.