اى هشام! خداوند تبارك و تعالى حجّت را با عقل بر مردم كامل كرده و پيامبران را با بيان يارى رسانده و با «اله» آنها را به ربوبيّت خود رهنمون شده است: (وَإِلهُكُمْ إِلهٌ وَاحِدٌ لَا إِلهَ إِلَّا هُوَ الرَّحْمنُ الرَّحِيمُ* إِنَّ فِي خَلْقِ السَّماواتِ وَالْأَرْضِ وَاخْتِلَافِ اللَّيلِ وَالنَّهَارِ وَالْفُلْكِ الَّتِي تَجْرِى فِي الْبَحْرِ بِمَا يَنْفَعُ النَّاسَ وَمَا أَنْزَلَ اللَّهُ مِنَ السَّماءِ مِن مَاءٍ فَأَحْيَا بِهِ الْأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِهَا وَبَثَّ فِيهَا مِن كُلِّ دَابَّةٍ وَتَصْرِيفِ الرِّيَاحِ وَالسَّحَابِ الْمُسَخَّرِ بَيْنَ السَّماءِ وَالْأَرْضِ لَآيَاتٍ لِقَوْمٍ يَعْقِلُونَ) [١].

«خداى شما خدايى است يكتا، خدايى جز او نيست بخشاينده و مهربان، در آفرينش آسمانها و زمين و در آمد و شد شب و روز و در كشتيهايى كه در دريا مى‌روند و مايه سود مردم‌اند و در بارانى كه خدا از آسمان فرو مى‌فرستد تا زمين مرده را بدان زنده سازد و جنبندگان را در آن پراكنده كند و در حركت بادها و ابرهاى مسخّر ميان زمين و آسمان، براى خردمندانى كه در مى‌يابند عبرتهاست.»

اى هشام! خداوند اين امر را دليل شناخت خود قرار داده و اين كه در هستى مدبرى در كار است: (وَسَخَّرَ لَكُمُ الَّيْلَ وَالنَّهَارَ وَالشَّمْسَ وَالْقَمَرَ وَالنُّجُومُ مُسَخَّرَاتٌ بِأَمْرِهِ إِنَّ فِي ذلِكَ لَآيَاتٍ لِقَوْمٍ يَعْقِلُونَ) [٢].

«و مسخّر شما كرد شب و روز را و خورشيد و ماه را و ستارگان همه فرمانبر

[١] - سوره بقره، آيات ١٦٣- ١٦٤.

[٢] - سوره نحل، آيه ١٢.