مباحثى پيرامون معارف قرآن كريم - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ١٣٧ - عقل، موهبتى الهى
(وَقَالَ رَجُلٌ مُؤْمِنٌ مِنْ آلِ فِرْعَوْنَ يَكْتُمُ إِيمَانَهُ أَتَقْتُلُونَ رَجُلًا أَن يَقُولَ رَبِّيَ اللَّهُ) [١] «و مردى مؤمن از خاندان فرعون كه ايمانش را پنهان داشته بود گفت: آيا مردى را كه مىگويد كه پروردگار من خداى يكتاست مىكشيد؟»
اى هشام! سپس خداوند خردمندان را به بهترين نحو ياد مىكند و آنها را به بهترين زيور مىآرايد و مىفرمايد:
(يُؤْتِي الْحِكْمَةَ مَن يَشَاءُ وَمَن يُؤْتَ الْحِكْمَةَ فَقَدْ أُوتِيَ خَيْراً كَثِيراً وَمَا يَذَّكَّرُ إِلَّا أُوْلُوا الْأَلْبَابِ) [٢] «به هر كه خواهد حكمت عطا كند و به هر كس كه حكمت عطا شده، نيكى فراوان داده شده و جز خرمندان پند نپذيرند»، و مىفرمايد:
(... وَالرَّاسِخُونَ فِي الْعِلْمِ يَقُولُونَ آمَنَّا بِهِ كُلٌّ مِنْ عِندِ رَبِّنَا وَمَا يَذَّكَّرُ إِلَّا أُولُوا الْأَلْبَابِ) [٣] «.. آنان كه قدم در دانش استوار كردهاند مىگويند: ما بدان ايمان آورديم همه از جانب پروردگار ماست و جز خردمندان پند نمىگيرند.»
اى هشام! خداوند در قرآن مىفرمايد:
[١] - سوره مؤمن، آيه ٢٨.
[٢] - سوره بقره، آيه ٢٦٩.
[٣] - سوره آل عمران، آيه ٧.