دانشنامه امام هادی علیه السلام - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٩٦٦ - مکان نمازگزار
مکان نمازگزار
و نیز میگوید: علی بن مهزیار از امام هادی علیهالسلام پرسید: مردی در
بیابان است، و وقت نماز واجب رسیده است، و او از بیابان بیرون نمیرود مگر
آنکه وقت نماز بگذرد، او با اینکه از نماز در بیابان نهی شده با نماز خود
چه کند؟ امام علیهالسلام فرمود: در بیابان نماز بخواند، و از [نماز در]
شاهراه پرهیز کند.
کلینی با سند خود از ایوب بن نوح نقل میکند که گفت:
به امام هادی علیهالسلام عرض کردم: وقت نماز میرسد، و انسان در صحرا است
[با نماز خود چه کند]؟ امام علیهالسلام فرمود: به [حاشیه] راست، و چپ
بیرون جادهها برود، و نماز بخواند.
و قال أیضا:
و سأل علی بن
مهزیار أباالحسن الثالث علیهالسلام عن الرجل یصیر فی البیداء، فتدرکه صلاة
فریضة فلا یخرج من البیداء حتی یخرج وقتها، کیف یصنع بالصلاة، و قد نهی أن
یصلی بالبیداء؟ فقال: یصلی فیها، و یتجنب قارعة الطریق [١] .
روی
الکلینی: عن محمد بن یحیی و غیره، عن محمد بن أحمد، عن أیوب بن نوح، عن
أبیالحسن الأخیر علیهالسلام قال: قلت له: تحضر الصلاة و الرجل بالبیداء.
فقال: یتنحی عن الجواد یمنة و یسرة و یصلی [٢] .
(١) من لا یحضره الفقیه ١: ٢٤٤ ح ٧٣٤، وسائل الشیعة ٣: ٤٥١ ح ٦.
(٢) الکافی ٣: ٣٨٩ ح ٩، من لا یحضره الفقیه ١: ٢٤٤ ح ٧٣٥، وسائل الشیعة ٣: ٤٥١ ح ٣.
منبع: فرهنگ جامع سخنان امام هادی؛ تهیه و تدوین گروه حدیث پژوهشکده باقر العلوم؛ مترجم علی مؤیدی؛ نشر معروف چاپ اول دی ١٣٨٤.