ابویوسف یعقوب اهوازی معروف به ابن‌سکیت گوید:
روزی به محضر مبارک امام علی هادی علیه‌السلام وارد شدم و عرض کردم: یا ابن‌رسول الله! چرا خداوند متعال، حضرت عیسی مسیح علیه‌السلام را به همراه لوازم و علوم طب و طبابت، و حضرت محمد مصطفی صلی الله علیه و آله و سلم را به همراه فصاحت و بلاغت مبعوث نمود؟
امام هادی علیه‌السلام فرمود: در زمانی که حضرت موسی علیه‌السلام مبعوث گردید بیشترین افراد آن زمان، اهل سحر و جادو بودند و حضرت به مقتضای همان زمان آمد و سحر تمام ساحران را باطل نمود و حجت خدا را بر ایشان ثابت کرد. و در زمان حضرت عیسی علیه‌السلام مردم مبتلا به امراض و ناراحتی‌های جسمی شده بودند که از درمان آن‌ها عاجز و ناتوان بودند، پس حضرت عیسی آمد و امراض صعب العلاجی را مانند پیسی و جذام و نابینایی را - که از درمان آن‌ها عاجز بودند - شفا داد و حتی مردگان را به اذن خداوند متعال، زنده کرد. و در زمانی که پیغمبر اسلام، حضرت محمد صلی الله علیه و آله و سلم مبعوث گردید، مردم ادیب و خطیب و شاعر بودند که با تمام فصاحت و بلاغت سخن می‌گفتند و شعر می‌سرودند، پس آن حضرت با کلامی بلیغ و فصیح و رسا در قالب موعظه و ارشاد، از طرف خداوند سبحان آمد که سخنش سرآمد تمام سخن‌ها بود و حجت الهی را بر تمامی آن افراد تمام نمود.
ابن‌سکیت گفت: به خدا قسم! تا کنون شخصی مثل تو را، که این چنین پاسخ روشن و کافی گفتی، ندیده بودم؛ اکنون می‌خواهم بدانم که امروز حجت خدا بر مردم چگونه است؟
امام هادی علیه‌السلام فرمود: عقل - سالم - که به وسیله‌ی او بتوان صداقت و یا دروغ گوئی و نفاق افراد را شناخت و در نتیجه این که از هر کس و از هر سخنی تبعیت ننماید [١] .
- همچنین آورده‌اند: محمد بن حسن صفار از شخصی که برادر رضاعی امام جواد صلوات الله علیه می‌باشد، حکایت کند: حضرت ابوالحسن، امام هادی علیه‌السلام در دورانی که پدرش در بغداد تحت نظر دستگاه حکومتی بود، به مکتب می‌رفت و در کنار دیگران، نزد معلم نامه می‌نوشت و می‌خواند. روزی از روزها در حالی که مشغول خواندن نوشته‌ی خود بود، ناگهان مشغول گریستن گردید و سخت گریه می‌نمود. خویش، به منزل برود. همین که وارد منزل شد، صدای گریه و شیون تمام افراد منزل به گوش رسید و پس از گذشت لحظاتی امام علیه‌السلام دو مرتبه به مکتب بازگشت. پس علت گریه‌اش را سؤال کردیم؟
اظهار داشت: پدرم حضرت ابوجعفر، امام محمد جواد صلوات الله علیه وفات یافت. سؤال کردیم: از کجا و چگونه متوجه شدی که پدرت رحلت نموده است؟ فرمود: جلال و عظمتی از طرف خداوند متعال در من ظاهر گردید و در خود، یک نوع احساسی کردم - که قبل از آن چنین احساسی رنداشتم - و فهمیدم که پدرم وفات یافته و رحلت نموده است. راوی گوید: سپس تاریخ روز و ماه را ثبت کردیم و پس از مدتی که تحقیق کردیم معلوم شد، در همان روز و همان ساعتی که امام هادی علیه‌السلام گریان و غمگین شده بود، پدرش حضرت جوادالأئمه صلوات الله علیه وفات یافته بود [٢] . معلم علت گریه‌ی او را سؤال کرد؛ ولی حضرت جواب او را نداد و اجازه خواست تا نزد خانواده‌ی

[~hr~]پی نوشت ها:
(١) اصول کافی: ج ١، ص ٢٤، ح ٢٠.
(٢) اثبات الهداة: ج ٣، ص ٣٣٨، ح ٢٦، مدینة المعاجز: ج ٧، ص ٤٤٥، ح ٤٤٤٨، و ص ٤٣١، ح ٢٤٣٣ و ٢٤٣٤، به نقل از کافی و دلائل الامامة طبری با تفاوت مختصر.
منبع: چهل داستان و چهل حدیث از امام علی هادی؛ عبدالله صالحی؛ مهدی یار.