دانشنامه امام هادی علیه السلام - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٧٢٠ - عبادت امام هادی
عبادت امام هادی
هنگام مطالعه سیرهی ائمهی طاهرین و پیشوایان خاندان عصمت و طهارت یک
مطلب به وضوح قابل مشاهده است و آن هم توجه شدید ایشان به عبادت،
شبزندهداری، تلاوت قرآن و مناجات با پروردگار است. ابوفراس حمدانی به
مقایسه میان ائمه و بنیعباس دستزده چنین میگوید:
تمسی التلاوة فی ابیاتهم سحرا
و فی بیوتکم الأوتار و النغم
«آوای
تلاوت قرآن تا سحر از خانههای ائمه به گوش میرسد. و در خانههای شما -
بنیعباس - این ترانهها و صدای چنگ و رباب است که تا بامداد گوشها را
میخراشد».
امام هادی - علیهالسلام - بیش از همهی معاصران خود به
عبادت و تهجد میپرداخت و تقوا و پایبندی وی به اصول دیانت زبانزد خاص و
عام بود. ایشان تمام نوافل را بجا میآورد و در رکعت سوم نافله مغرب سورهی
حمد و اول سورهی حدید تا «انه علیم بذات الصدور» و در رکعت چهارم پس از
سورهی حمد، آخر سورهی حجرات را تلاوت میکرد [١] . نافلهای را نیز به
این صورت به حضرت نسبت دادهاند که: ایشان در رکعت اول، سورهی حمد و یس و
در رکعت دوم، سورهی حمد و الرحمن را تلاوت میکردند. [٢] .
(١) وسائل الشیعه، ج ٤، ص ٧٥٠.
(٢) وسائل الشیعة، ج ٥، ص ٢٩٨.
منبع: زندگانی امام علی الهادی؛ باقر شریف قریشی مترجم: سید حسن اسلامی؛ دفتر انتشارات اسلامی.