دانشنامه امام هادی علیه السلام - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٤٠٨ - خوش آهنگی امامان در خواندن قرآن
خوش آهنگی امامان در خواندن قرآن
کلینی رحمه الله با سند خود از علی بن محمد نوفلی نقل میکند که گفت:
نزد
امام هادی علیهالسلام از خوش صدایی صحبت کردم، فرمود: علی بن الحسین
علیهماالسلام، قرآن میخواند، و چه بسا گذر کنندهای میشنید، و از خوش
آهنگی او بیهوش میشد، امام علیهالسلام اگر کمی از آن را آشکار کند، مردم
زیبایی آن را تحمل نمیکنند.
عرض کردم: آیا رسول خدا صلی الله علیه و
آله با مردم نماز میخواند، و صدای خود را به قرآن بلند نمیکرد؟ فرمود:
رسول خدا صلی الله علیه و آله به مردم پشت سر خود آنچه را توان داشتند
تحمیل میکرد.
روی الکلینی:
عن عدة من أصحابنا، عن سهل بن زیاد، عن محمد بن حسن بن شمون قال: حدثنی علی بن محمد النوفلی، عن أبیالحسن علیهالسلام، قال:
ذکرت
الصوت عنده، فقال: ان علی بن الحسین علیهماالسلام کان یقرأ، فربما مر به
المار، فصعق من حسن صوته، و ان الامام لو أظهر من ذلک شیئا لما احتمله
الناس من حسنه.
قلت: ولم یکن رسول الله صلی الله علیه و آله یصلی بالناس، و یرفع صوته بالقرآن؟
فقال: ان رسول الله صلی الله علیه و آله کان یحمل الناس من خلفه ما یطیقون [١] .
(١) الکافی ٢: ٦١٥ ح ٤، بحارالأنوار ١٦: ١٨٧ ح ٢٢، الامام الهادی علیهالسلام من المهد الی اللحد: ٣٢٤.
منبع: فرهنگ جامع سخنان امام هادی؛ تهیه و تدوین گروه حدیث پژوهشکده باقر العلوم؛ مترجم علی مؤیدی؛ نشر معروف چاپ اول دی ١٣٨٤.