دانشنامه امام هادی علیه السلام - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٧٧٦ - عثمان بن سعید (نایب اول از نواب اربعه)
عثمان بن سعید (نایب اول از نواب اربعه)
وی، در سن جوانی و در حالی که یازده سال از عمرش میگذشت، افتخار شاگردی امام دهم (ع) را پیدا کرد[١] و در اندک زمانی از آن چنان رشد و تعالیای برخوردار شد که امام هادی (ع) از او به عنوان «ثقه» و «امین» خود یاد میکرد. احمد بن اسحاق قمی میگوید: «به محضر امام هادی (ع) رسیدم و عرض کردم: سرورم! کار من طوری است که گاهی (در منزل) هستم و گاهی نیستم، زمانی هم که هستم، دسترسی به شما برایم میسر نیست. (در چنین مواقعی) گفتار چه کسی را بپذیریم و دستور چه کسی را فرمان بریم؟ امام (ع) فرمود: ابوعمرو، ثقه و امین من است. هر چه به شما بگوید، از سوی من گفته و هرچه به شما القا کند، از ناحیهی من القا کرده است. وی میگوید: بعد از شهادت امام هادی (ع)، روزی خدمت فرزند بزرگوارش امام حسن عسکری (ع) رسیدم و همان سؤال را کردم. در پاسخ فرمود: این ابوعمرو که ثقة و امین است، هم مورد وثوق امام هادی (ع) و هم مورد وثوق من در زندگی و مرگ است. پس آنچه به شما میگوید و آنچه به شما میرساند، از من میرساند.[٢] این روایات منزلت والای ابوعمرو و موقعیت برجستهی او را نزد ائمه اطهار (علیهم السلام) نشان میدهد و دلیل علم، فضل و امانت در فتوای او است و حاکی از آن است که او مرجع فتوا و بیان احکام بوده است.
[~hr~]پی نوشت ها:(١) رجال طوسی، ص٤٢٠، ردیف٣٦.
(٢) الغیبة شیخ طوسی، ص٢١٥.
منبع: جرعه نوشان اقیانوس بی کران امام هادی؛ عسکری اسلامپور کریمی