و نیز با سند خود از علی بن بلال نقل می‌کند که گفت:
به امام هادی علیه‌السلام نوشتم: آیا می‌شود کسی که در وطن خود است زکات فطره خود را به شهر دیگری که یکی از برادران دینی‌اش نیازمند است ببرد؟ امام علیه‌السلام در پاسخ نوشت: زکات فطره را بر نیازمندان وطن خود تقسیم کن، و آن را به شهر دیگری نبر، هر چند در وطن خود شیعه امامی پیدا نکنی.
طوسی با سند خود از احمد بن حمزه نقل می‌کند که گفت:
از امام هادی علیه‌السلام پرسیدم: آیا کسی می‌تواند زکات خود را از شهری به شهر دیگر ببرد، و به فقرای آن جا بپردازد؟ امام علیه‌السلام فرمود: آری [١] .
و روی أیضا:
روی محمد بن الحسن الصفار، عن محمد بن عیسی، قال: حدثنی علی بن بلال و أرانی قد سمعته من علی بن بلال [٢] ، قال: کتبت الیه: هل یجوز أن یکون الرجل فی بلدة و رجل من اخوانه فی بلدة أخری یحتاج، أن یوجه له فطرة، أم لا؟
فکتب: تقسم الفطرة علی من حضرها، و لا توجه ذلک الی بلدة أخری و ان لم تجد موافقا [٣] .
[٢٨٥] -٧٢- و روی أیضا: عن الحسین بن سعید، عن عبدالله بن جعفر و غیره، عن أحمد بن حمزة قال: سألت أباالحسن الثالث علیه‌السلام عن الرجل یخرج زکاته من بلد الی بلد آخر، و یصرفها فی اخوانه، فهل یجوز ذلک أ؟ فقال: نعم [٤] . هذا اذا لم یجد لها فی البلد أهلا و الا لا یجوز حملها.

[~hr~]پی نوشت ها:
(١) حدیث شماره ٢٧٧ مربوط به زکات فطره، و این حدیث مربوط به مطلق زکات است، و در حالی در جمع میان این دو حدیث می‌توان گفت که اصل انتقال زکات از شهری به شهر دیگر جایز است، ولی در زکات فطره بهتر آنست که به جای دیگر نبرند و میان نیازمندان همان شهر تقسیم کنند.
[٢] علی بن بلال روی عن أبی‌الحسن الثالث، و هو من أصحاب الجواد و الهادی و العسکری علیهم‌السلام (معجم رجال الحدیث ١١: ٢٨١ ش ٧٩٥٢).
[٣] تهذیب الأحکام ٤: ٨٨ ح ٦، الاستبصار ٢: ٥٦ ح ٢ و فیه «أن یدفع له الفطرة»، وسائل الشیعة ٦: ٢٥١ ح ٤.
[٤] تهذیب الأحکام ٤: ٤٦ ح ١٣، وسائل الشیعة ٦: ١٩٦ ح ٤.
منبع: فرهنگ جامع سخنان امام هادی؛ تهیه و تدوین گروه حدیث پژوهشکده باقر العلوم؛ مترجم علی مؤیدی؛ نشر معروف چاپ اول دی ١٣٨٤.