دانشنامه امام هادی علیه السلام - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٨٦ - ابراهیم بن مهزیار
ابراهیم بن مهزیار
شیخ طوسی او را از اصحاب امام جواد و امام هادی (ع) برمیشمارد[١] و نجاشی میگوید: کتاب «البشارات» از او است.[٢] کشی به سند خود از محمد بن ابراهیم بن مهزیار نقل میکند که گفت: «پدرم هنگام مرگ، اموالی به من سپرد و علامت و نشانهای که جز خداوند آن را نمیدانست، به من داد و گفت: هر کس این نشانه را گفت، اموال را به او واگذار کن. محمد میگوید: من نیز به بغداد رفتم و در کاروانسرایی منزل گرفتم. روز دوم پیرمردی آمده، در را کوفت. به غلامم گفتم: ببین چه کسی است. او بیرون رفت و برگشت و گفت: پیرمردی بر در است. من هم به او اجازه دادم داخل شود و او داخل شد و گفت: من «عمری» هستم، اموالی را که نزد خودت داری، به من بده و سپس مقدار اموال و نشانه را گفت. من نیز اموال را به او پرداختم.[٣] . این روایت دلیل بر آن است که ابراهیم بن مهزیار وکیل امام (عجل الله تعالی فرجه الشریف) در گرفتن حقوق شرعیه بوده است و طبیعتاً امام (عجل الله تعالی فرجه الشریف) کسی را وکیل قرار میدهد که ثقه و امین و عادل باشد.
پی نوشت ها:
(١) رجال کشی.
(٢) رجال نجاشی.
(٣) رجال کشی؛ الإرشاد، ص٣٥١؛ اعلام الوری، ص٤٤٥.
منبع: جرعه نوشان اقیانوس بی کران امام هادی؛ عسکری اسلامپور کریمی.