دانشنامه امام هادی علیه السلام - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٦١٥ - سجده شکر
سجده شکر
طوسی با سند خود از حفص جوهری نقل میکند که گفت:
امام هادی
علیهالسلام با ما نماز مغرب را خواند، و بعد از چهار رکعت نافله مغرب،
سجده شکر بجا آورد، من عرض کردم: پدران بزرگوار شما پس از سه رکعت مغرب،
سجده شکر انجام میدادند، امام علیهالسلام فرمود: هیچ یک از پدران من سجده
شکر را بجا نمیآورد مگر بعد از هفت رکعت [فریضه و نافله مغرب].
کلینی با سند خود از یحیی بن عبدالرحمن نقل میکند که گفت:
امام
هادی علیهالسلام را دیدم که سجده شکر انجام میداد، و دو ساعد دست خود را
پهن کرده، و سینه و شکم خود را به زمین چسبانده بود، در این باره از او
سؤال کردم، فرمود: اینگونه دوست داریم.
و قال أیضا:
روی محمد بن
الحسن بن الولید، عن الصفار، عن محمد بن عیسی، عن حفص الجوهری، قال: صلی
بنا أبوالحسن علی بن محمد علیهمالسلام صلاة المغرب، فسجد سجدة الشکر بعد
السابعة، فقلت له: کان آباؤک یسجدون بعد الثلاثة. فقال: ما کان أحد من
آبائی یسجد الا بعد السبعة [١] .
روی الکلینی: عن علی بن ابراهیم، عن
یحیی بن عبدالرحمن بن خاقان قال: رأیت أباالحسن الثالث علیهالسلام سجد
سجدة الشکر، فافترش ذراعیه فألصق جؤجؤه [٢] و بطنه بالأرض فسألته عن ذلک.
فقال: کذا نحب [٣] .
(١) تهذیب الأحکام ٢: ١١٤ ح ١٩٤، الاستبصار ١: ٣٤٧ ح ١، بحارالأنوار ٨٦: ١٩٤.
(٢) الجؤجؤج جأجیء: الصدر. المنجد: ٧٧، (جأجأ).
(٣) الکافی ٣: ٣٢٤ ح ١٥، تهذیب الأحکام ٢: ٨٥ ح ٨٠.
منبع: فرهنگ جامع سخنان امام هادی؛ تهیه و تدوین گروه حدیث پژوهشکده باقر العلوم؛ مترجم علی مؤیدی؛ نشر معروف چاپ اول دی ١٣٨٤.