دانشنامه امام هادی علیه السلام - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٢٢٥ - توحید خدای بزرگ
توحید خدای بزرگ
خدایا! اوهام توهم کنندگان در تو حیران گردیده، و دیدهی بینندگان از
دیدار تو کوتاه شده، و اوصاف توصیف گران در توصیفت در هم ریخته، و گفتارهای
خطا روندگان از درک منزلت والایت و رسیدن به جایگاه برترت به نابودی
گرائیده است.
تو در جایگاهی هستی که نهایتی برای آن نبوده، و دیدگان را
یارای احساس تو با اشاره و عبارت نیست، و دور باد و دور باد، ای آغازگر ای
یکتا ای یگانه، به عزت و بزرگواری در مقام والایی قرار گرفتی و با افتخار و
قدرت در ورای هر نهایت و پایانی در منزلت برتری استوار یافتی.
دعاؤه فی التوحید لله تعالی
الهی
تاهت اوهام المتوهمین، و قصر طرف الطارفین، و تلاشت اوصاف الواصفین، و
اضمحلت اقاویل المبطلین عن الدرک لعجیب شأنک، او الوقوع بالبلوغ الی علوک.
فانت
فی المکان الذی لا یتناهی، و لم تقع علیک عیون باشارة و لا عبارة، هیهات
ثم هیهات، یا اولی، یا وحدانی، یا فردانی، شمخت فی العلو بعز الکبر، و
ارتفعت من وراء کل غورة و نهایة بجبروت الفخر.