دانشنامه امام هادی علیه السلام - جمعی از نویسندگان - الصفحة ١٠٤٨ - وشهداء علی خلقه
وشهداء علی خلقه
«شهداء» جمع «شهید» به معنی گواه و شاهد و شهادتدهنده است.
یعنی
ائمّه معصومین علیهم السلام گواهان و شاهدان خداوند بر مخلوقات هستند. آنها
هستند که نظارهگر اعمال مردم و شاهد اعمال آنها هستند و پرونده اعمال
مردم نزد آنها بُرده خواهد شد و بر آن اطّلاع خواهند یافت. قال علی علیه
السلام: «اِنَّ اللّهَ تَبارک و تَعالی طَهَّرَنا و عصَّمَنا و جَعَلَنا
شُهَداء عَلی خَلقهِ و حُجَّتَهُ فی اَرضِهِ و جَعَلَنا مَعَ القُرآنِ و
جعل القُرآنُ مَعَنا، لا نُفارِقُه و لا یفارِقُنا».[١] . حضرت
امیرالمؤمنین علیه السلام فرمودند: «خداوند تبارک و تعالی ما را پاکیزه
نمود و به ما عصمت عنایت کرد و ما را گواهان و شاهدان بر خلقش ساخت و در
زمینش حجّت نهاد و ما را همراه قرآن و قرآن را همراه ما قرار داد. نه ما از
آن جدا میشویم و نه او از ما جدا خواهد شد. و در روایتی دیگر از ایشان
میخوانیم: قال علی علیه السلام: «فَرَسولُ اللّهِ شاهدٌ عَلَینا و نَحنُ
شُهداءُ اللّهِ عَلی خلَقِهِ».[٢] . حضرت علی علیه السلام فرمودند: پیامبر
اکرم صلی الله علیه وآله شاهد و گواه بر ما (اهل بیت) است و ما گواهان
خداوند بر مردم هستیم.
پی نوشت ها:
(١) کافی، ج ١، ص ١٩١.
(٢) مناقب الی ابیطالب - ابن شهرآشوب، ج ٢، ص ٢٨٣.
منبع: پرچمداران هدایت، تدبری در زیارت جامعه کبیره؛ سید احمد سجادی؛ انتشارات اسوه؛ چاپ اول خرداد ١٣٨٨.