دانشنامه امام هادی علیه السلام - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٦٢٥ - سهل بن زیاد
سهل بن زیاد
شیخ او را در شمار اصحاب امام هادی علیهالسلام آورده و افزوده است که وی ثقه و اهل ری و مکنی به ابوسعید بوده است [١] نجاشی میگوید: او در نقل حدیث ضعیف بوده و مورد اعتماد نیست، و احمد بن محمد بن عیسی به غلو و دروغگویی او شهادت میدهد، او را از قم بیرون کردند و به ری رفت و در آن جا ساکن شد. او به ابومحمد عسکری علیهالسلام نامهای به وسیله محمد بن عبدالحمید عطار در نیمه ماه ربیع الاخر سال (٢٥٥ ه) نوشته و فرستاده است، این مطلب را احمد بن علی بن نوح و احمد بن حسین نقل کردهاند. وی کتابی به نام «التوحید» داشته است که ابوالحسن عباس بن احمد بن فضل بن محمد هاشمی صالحی از قول پدرش و او از ابوسعید آدمی نقل کرده است. و نیز کتاب دیگری به نام «النوادر» داشته است [٢] . ابنغضایری درباره او میگوید: وی بسیار ضعیف و فاسد الروایه و فاسد المذهب بوده است و احمد بن محمد بن عیسی اشعری او را از قم بیرون کرد و از او بیزاری جست و مردم را از شنیدن حدیث و روایت او منع کرد. او روایات مرسل را نقل میکرد و به احادیث ناشناخته اعتماد مینمود [٣] .
[~hr~]پی نوشت ها:(١) رجال طوسی.
(٢) رجال نجاشی.
(٣) معجم رجال الحدیث: ٨ / ٣٤٠.
منبع: تحلیلی از زندگانی امام هادی؛ باقر شریف قرشی؛ ترجمه محمدرضا عطائی؛ کنگره جهانی حضرت رضا ١٣٧١.