صدوق با سند خود از صقر بن دلف نقل می‌کند که گفت:
از سرورم امام هادی علیه‌السلام شنیدم می‌فرمود: هر کس به سوی خدا حاجتی دارد، در طوس، قبر جدم امام رضا علیه‌السلام را با غسل، زیارت کند، و بالا سر او دو رکعت نماز بخواند، و در قنوت آن از خدا حاجتش را بخواهد، که اگر خواسته او در گناه، و قطع رحم نباشد به اجابت می‌رسد. جای قبر او قطعه‌ای از بهشت است که هیچ مؤمنی آن را زیارت نمی‌کند مگر آن که خدا او را از آتش آزاد می‌کند، و به بهشت فرود می‌آورد.
و نیز صدوق با سند خود از عبدالعظیم حسنی نقل می‌کند که فرمود:
از امام هادی علیه‌السلام شنیدم می‌فرمود: اهل قم، و اهل آوه مورد مغفرت خداوندی‌اند، زیرا در طوس، قبر جدم علی بن موسی الرضا علیه‌السلام را زیارت می‌کنند، آگاه باشید هر که به زیارت آن حضرت علیه‌السلام برود، و در راه، قطره‌ای از آسمان بر او ببارد خدا جسدش را بر آتش حرام می‌کند.
قال الصدوق:
حدثنا الحسین بن ابراهیم بن أحمد بن هشام المکتب، و محمد بن علی ماجیلویه، و أحمد بن علی بن ابراهیم بن هاشم، و الحسین بن ابراهیم تاتانة، و علی بن عبدالله الوارق رضی الله عنهم، قالوا: حدثنا علی بن ابراهیم بن هاشم، عن أبیه، عن الصقر بن دلف قال: سمعت سیدی علی بن محمد بن علی الرضا علیهم‌السلام یقول:
من کانت له الی الله حاجة فلیزر قبر جدی الرضا علیه‌السلام بطوس، و هو علی غسل، و لیصل عند رأسه رکعتین، و لیسأل الله حاجته فی قنوته، فانه یستجیب له ما لم یسأل فی مأثم، أو قطیعة رحم، و ان موضع قبره لبقعة من بقاع الجنة لا یزورها مؤمن الا أعتقه الله من النار، و أحله الی دار القرار [١] .
و قال أیضا:
حدثنا محمد بن أحمد السنانی رضی الله عنه، قال: حدثنا أبوالحسین محمد بن جعفر الأسدی، قال: حدثنی سهل بن زیاد الآدمی، عن عبدالعظیم بن عبدالله الحسنی، قال: سمعت علی بن محمد العسکری علیهماالسلام یقول:
أهل قم، و أهل آبة [٢] مغفور لهم لزیارتهم لجدی علی بن موسی الرضا علیهماالسلام بطوس، ألا و من زاره فأصابه فی طریقه قطرة من السماء حرم الله جسده علی النار [٣] .

[~hr~]پی نوشت ها:
(١) عیون أخبار الرضا علیه‌السلام ٢: ٢٩٣ ح ٣٢، الأمالی للصدوق: ٦٨٤ ح ٩٣٩، بحارالأنوار ١٠٢: ٤٩ ح ٤.
(٢) آبة: قریة قرب ساوه، قرب قم. (نفس المصدر).
(٣) عیون أخبار الرضا علیه‌السلام ٢: ٢٩١ ح ٢٢، بحارالأنوار ٦٠: ٢٣١ ح ٧٣.
منبع: فرهنگ جامع سخنان امام هادی؛ تهیه و تدوین گروه حدیث پژوهشکده باقر العلوم؛ مترجم علی مؤیدی؛ نشر معروف چاپ اول دی ١٣٨٤.