دانشنامه امام هادی علیه السلام - جمعی از نویسندگان - الصفحة ١١٧ - اذکار امام علی پس از وضو
اذکار امام علی پس از وضو
و نیز با سند خود از امام هادی علیهالسلام نقل میکند که فرمود:
قنبر
غلام امیرمؤمنان علیهالسلام چون به حجاج بن یوسف درآمد، حجاج از او
پرسید: در خدمت علی علیهالسلام چه میکردی؟ قنبر گفت: آب وضو برایش فراهم
میساختم، حجاج گفت: پس از وضو چه میگفت؟ قنبر گفت: این آیه شریفه را
میخواند: «پس چون آنچه را که بدان پند داده شده بودند فراموش کردند، درهای
هر چیزی [از نعمتها] را بر آنان گشودیم، تا هنگامی که به آنچه داده شده
بودند شاد گردیدند، ناگهان [گریبان] آنان را گرفتیم، و یکباره نومید شدند،
پس ریشه آن گروهی که ستم کردند برکنده شد، و ستایش برای خداوند، پروردگار
جهانیان است.»
حجاج گفت: گمان دارم، این آیه را به ما تأویل میکرد.
قنبر گفت: آری. حجاج گفت: چه میکنی چون گردنت را بزنم؟ قنبر گفت: در این
صورت من خوشبخت، و تو بدبخت خواهی شد. پس دستور داد تا گردنش را زدند.
و قال أیضا:
حدثنی
محمد بن مسعود، قال: حدثنی علی بن قیس القومسی، قال: حدثنی أحکم بن یسار،
عن أبیالحسن صاحب العسکر علیهالسلام: أن قنبرا مولی أمیرالمؤمنین
علیهالسلام دخل علی الحجاج بن یوسف، فقال له: ما الذی کنت تلی من علی بن
أبیطالب؟
فقال: کنت أوضئه، فقال له: ما کان یقول اذا فرغ من وضوءه؟
فقال:
کان یتلو هذه الآیة: (فلما نسوا ما ذکروا به فتحنا علیهم أبواب کل شیء
حتی اذا فرحوا بما أوتوا أخذناهم بغتة فاذا هم مبلسون - فقطع دابر القوم
الذین ظلموا و الحمد لله رب العالمین) [١] ، فقال الحجاج: أظنه کان یتأولها
علینا، قال: نعم. فقال: ما أنت صانع اذا ضربت علاوتک؟ قال: اذا أسعد و
تشقی، فأمر به [٢] .
(١) الأنعام: ٤٤ - ٤٥.
(٢) اختیار معرفة الرجال ٢: ٢٨٩ ح ١٣٠، تفسیر العیاشی ١: ٣٥٩ ح ٢٢، بحارالأنوار ٤٢: ١٣٥ ح ١٦.
منبع: فرهنگ جامع سخنان امام هادی؛ تهیه و تدوین گروه حدیث پژوهشکده باقر العلوم؛ مترجم علی مؤیدی؛ نشر معروف چاپ اول دی ١٣٨٤.