دانشنامه امام هادی علیه السلام - جمعی از نویسندگان - الصفحة ١٠٩٣ - وقت قضای نوافل
وقت قضای نوافل
طوسی با سند خود از علی بن بلال نقل میکند که گفت:
به امام هادی
علیهالسلام نوشتم: از طلوع فجر تا طلوع آفتاب، و از بعد نماز عصر تا غروب
آفتاب، خواندن قضای نوافل چگونه است؟ امام علیهالسلام در پاسخ نوشت: در آن
اوقات، خواندن نمازهای مستحبی، جز برای کسی که قضای نوافل میکند جایز
نیست.
کلینی با سند خود از سلیمان بن حفص نقل میکند که: امام هادی
علیهالسلام فرمود: چون نصف شب شود، در دل آسمان، سپیدی همچون عمود آهنین
که دنیا را روشن میکند پدید میآید، ساعتی هست، سپس میرود، و تاریک
میشود، و چون یک سوم شب باقی ماند، سپیدی از طرف مشرق که دنیا را روشن
میکند پدید میآید، ساعتی هست، سپس میرود، و این وقت نماز شب است، سپس
پیش از سپیده فجر تاریک میشود، آنگاه از جانب شرق، فجر صادق میدمد، و هر
که بخواهد نماز شب را در نصف شب بخواند میتواند [١] .
روی الطوسی:
عن
محمد بن أحمد بن یحیی، عن محمد بن عیسی، عن أبیالحسن علی بن بلال [٢]
قال: کتبت الیه فی قضاء النافلة من طلوع الفجر الی طلوع الشمس، و من بعد
العصر الی أن تغیب الشمس. فکتب: لا یجوز ذلک الا للمقتضی، فأما لغیره فلا
[٣] .
روی الکلینی: عن علی بن ابراهیم، عن علی بن محمد القاسانی، عن
سلیمان بن حفص المروزی، عن أبیالحسن العسکری علیهالسلام قال: اذا انتصف
اللیل ظهر بیاض فی وسط السماء شبه عمود من حدید تضیء له الدنیا فیکون
ساعة، ثم یذهب و یظلم فاذا بقی ثلث اللیل ظهر بیاض من قبل المشرق فأضاءت له
الدنیا فیکون ساعة، ثم یذهب و هو وقت صلاة اللیل، ثم یظلم قبل الفجر، ثم
یطلع الفجر الصادق من قبل المشرق. قال: و من أراد أن یصلی صلاة اللیل فی
نصف اللیل فذلک له [٤] .
پی نوشت ها:
(١) مجلسی رحمه الله در بیان این حدیث میفرماید: ممکن است مراد از این سپیدیها، انوار معنوی باشد که در اثر گشودن ابواب رحمت خدا، و نزول فرشتگان، برای بندگان مقرب خدا پیش میآید، و... [بحارالانوار ٥٩ / ٣٣٨].
[٢] ابوالحسن علی بن بلال البغدادی من اصحاب الجواد و الهادی و العسکری علیهمالسلام «معجم رجال الحدیث ١١: ٢٨١».
[٣] تهذیب الأحکام ٢: ١٧٥ ح ١٥٤، الاستبصار ١: ٢٩٦ ح ١١.
[٤] الکافی ٣: ٢٨٣ ح ٦، تهذیب الاحکام ٢: ١١٨ ح ٢١٣، وسائل الشیعة ٣: ١٨٠ ح ٥، بحارالأنوار ٥٩: ٣٣٧ ح ٤.
منبع: فرهنگ جامع سخنان امام هادی؛ تهیه و تدوین گروه حدیث پژوهشکده باقر العلوم؛ مترجم علی مؤیدی؛ نشر معروف چاپ اول دی ١٣٨٤.