دانشنامه امام هادی علیه السلام - جمعی از نویسندگان - الصفحة ١٠٤٣ - وانصارا لدینه
وانصارا لدینه
امامان معصوم علیه السلام آن چنان انصار و یاوران دین خداوند بوده و
هستند که در راه اعتلای دین خدا و باقی ماندن «کلمة اللّه» از تمام هستی
خود گذشتند و جان خود و فرزندان و یاوران خود را در این راه به خداوند
تقدیم نموده و هیچگاه زیر بار ظلم نرفتند و همگان به درجه رفیع شهادت
رسیدند و شعاری جز اعتلای دین نداشتند.
مصعب بن عبداللّه میگوید: آن
گاه که مردم، امام حسین علیه السلام را احاطه کردند، حضرت بر اسبش سوار و
از مردم خواست به او گوش فرادهند. او خداوند را حمد و ثنا کرده، سپس فرمود:
«... اَلا وَ اِنَّ الدَعی ابنُ الدَعی قَد تَرَکَنی بَینَ السِلَّةِ وَ
الذَلَّةِ وَ هیهاتْ لَهُ ذلِک منّی، هَیهات مِنَّا الذِلَّة اَبَی اللّهُ
ذلک لَنا وَ رَسولهِ وَ المُؤمِنُونَ و حُجُورٌ طَهُرَت و حُدُودٌ طابَتْ
ان یؤثر طاعَةَ اللِّئامِ عَلی مَصارِعِ الکِرامِ».[١] .
... هان (ابن
زیادِ) حرامزاده فرزند حرامزاده، مرا میان درگیری و خواری مخیر کرده است.
هیهات از من که چنین کنم! هیهات از ما که تن به خواری سپاریم! خدا و رسول
او و مؤمنان و مادران و پدران پاکمان اِبا دارند از اینکه فرمانبرداری از
پَستان را بر مرگی بزرگوارانه برگزینیم.
پی نوشت ها:
(١) الاحتجاج، ج ٢، ص ٢٤.
منبع: پرچمداران هدایت، تدبری در زیارت جامعه کبیره؛ سید احمد سجادی؛ انتشارات اسوه؛ چاپ اول خرداد ١٣٨٨.