امثال و آداب است، و ديگر تفسير معروف اوست موسوم به روض الجنان در تفسير قرآن. مطابق نقل روضات الجنات، مؤلف رياض العلماء سه كتاب ديگر را نيز از تأليفات ابوالفتوح دانسته است. اين سه كتاب عبارت است از: تبصرة العوام، رساله يوحنا و رساله حسنيه كه در آخر حلية المتقين علامه مجلسى چاپ شده، و چند بار جداگانه هم چاپ و منتشر گرديده است.

روض الجنان تفسير ابوالفتوح رازى

روض الجنان، تفسير ابوالفتوح، قديمى ترين و محكم ترين و بزرگترين تفسير فارسى شيعه است كه تا كنون به دست ما رسيده است. سبك انشاى آن تا حدى مانند ساير منشآت فارسى علماى اسلام در قرن ششم هجرى است كه از لحاظ تقديم و تأخير كلمات و جملات و مبتدا و خبر شبيه عربى است؛ اما الفاظ و لغات شيرين و فارسى سره اى كه در سراسر آن به كار برده و احاطه اى كه به زبان فارسى براى استعمال لغات آن به جاى لغات عربى داشته است. از هر جهت تفسير مزبور را در ميان ساير تفاسير فارسى و كتب مذهبى ما مشخص و ممتاز گردانيده است و بدون مبالغه يكى از منابع مهم و اصيل زبان فارسى است.
ولى از آنجا كه همه مباحث را در هم و يكنواخت بيان نموده و مثل مجمع البيان از هم تفكيك نكرده است، شايد براى افراد غير اهل علم مطالعه آن، قدرى مشكل باشد، و گرنه به گفته علامه نورى در خاتمه مستدرك تفسير ابوالفتوح كتابى است كه قارئين آن كسل نمى شوند و ناظرين آن ناراحت نمى گردند. فقيه و مفسر و اديب و مورخ و واعظ و طالبين فضايل و مناقب از آن بهره مند مى گردند». [١]