سپاس خداوند را كه نعمتش افزون است و شكرش از حدّ قدرت ما بيرون، به حجاب عزّت از ادراك عقل دور و به لطف و رحمت به بندگان نزديك. رهنماى خرد، كلام اوست و آرامش دل پيام او و رامش جان، ذكر نام او. به عجز خويش اقرار داريم كه نتوانيم شكر نعمت او گزاريم. اگر دست ما نگيرد همگى از دست برويم و اگر پاى ما استوار ندارد جملگى از پاى در آييم. اوست كه به حكمت اين جهان را بيافريد و انسان را خليفه خود گردانيد و جهان را بدو سپرد و كليد خرد به دست او داد كه از گنج هستى راز بگشايد و به قدر طاقت بشرى از سرّ حكمت او آگاه گردد. كه فرمود: «عَلَّمَ آدَمَ الْأَسْماءَ كُلَّها» [٢] و فرمود: «الرَّحْمنُ * عَلَّمَ الْقُرْآنَ * خَلَقَ الاْءِنْسانَ * عَلَّمَهُ الْبَيانَ» [٣] .
از او توفيق طاعت خواهيم و صدق نيّت و مزيد قربت. به مقرّبان درگاه او توسل جوييم كه هاديان راه اند و برگزيدگان اله؛ أعنى محمد مصطفى و خاندان پاك او. درود نامعدود بر روانشان باد من الآن إلى يوم التناد و هدانا بهم إلى سبيل الإرشاد و جعلنا من خيار مواليهم الأمجاد. هر كس خرد را به كار بندد و به نظر خرده بين در آسمان و