شيعه است و در رى مى زيست. رافعى، از علماى شافعى، شاگرد او بود و در سال ۵۸۴ كتاب اربعين را بر وى قرائت كرده است و او را به تدين و عدم تعصب ستوده و ستايش بسيار كرده است. ولادت شيخ منتجب الدين در ۵۰۴، وفاتش پس از ۵۸۵ است و از هشتاد سال افزون عمر يافت. رافعى گويد: در ۵۲۲ يا ۵۲۳ اجازه گرفت.
بارى، شيخ منتجب الدين فهرستى تأليف كرده است حاوى اسامى علماى پس از شيخ طوسى تا عهد خود و اين فهرست در آغاز مجلد ۲۵ بحار بتمامه مندرج است و هم شيخ حر عاملى همه آن فهرست را در كتاب أمل الآمل آورده، درباره مؤلف گويد: عالم و واعظ و مفسر و متدين بود. تصانيفى كرده است؛ از جمله تفسير روض الجنان (تصحيف روح الجنان) در بيست مجلد، و روح الأحباب و روح الألباب فى شرح الشهاب. هر دو كتاب را بر او قرائت كردم؛ يعنى مرا اجازه روايت آن داد. و بسيارى ديگر از علماى ما شاگرد شيخ ابوالفتوح بوده، از او اجازه روايت داشتند؛ مانند سيد شرف شاه افطسى و على بن قطب راوندى و غيرهم كه از اجازات و فهارست معلوم مى گردد و فايده اى در نقل آن نيست.
يكى از معاصرين شيخ ابوالفتوح عبدالجليل قزوينى رازى صاحب كتاب معروف به النقض است كه به سعى فاضل نحرير آقاى سيد جلال الدين محدّث به طبع رسيده است و او اين كتاب را در حدود ۵۵۶ تأليف كرده است و نام ابوالفتوح رازى را آورده، گويد: او تفسيرى نوشت بيست مجلد و همه طوايف طالب و راغب آن اند. و از اين عبارت مستفاد مى گردد كه در سال ۵۵۶ تفسير او پايان يافته و ميان مردم منتشر بود.
اما مشايخ مؤلف (رحمهم اللّه )، چنان كه در مستدرك الوسائل آورده است: ۱ ـ شيخ ابوالوفا عبدالجبار بن عبداللّه بن على مقرى رازى شاگرد شيخ ابوجعفر طوسى است و سلسله اجازات از شيخ طوسى غالباً به او منتهى مى شود. او را تأليفاتى است به زبان فارسى و عربى، و در رى مدرسه اى داشت و در سال ۴۵۵ از شيخ طوسى