مؤلف گويد: در يكى از مواضع در مدح ابوالفتوح چنين ديده ام. الشيخ الامام السعيد المفيد جمال الدين قطب الاسلام فخر العلماء شرف الدوله شمس الشريعة مفتى الشيعه ابوالفتوح. الخ.
شيخ منتجب الدين در فهرست مى نويسد:
شيخ امام جمال الدين ابوالفتوح حسين بن على بن محمد خزاعى رازى، واعظى عالم و مفسرى متدين بوده است و آثارى داشته است؛ از آن جمله تفسير روض الجنان و روح الجنان در تفسير قرآن، كه در بيست مجلد تدوين شده، و ديگرى روح الاحباب و روح الالباب در شرح شهاب، و من هر دوى اين كتابها را بر او قرائت كرده ام. انتهى.
ابن شهرآشوب، در معالم العلماء (ص ۱۴۱) در باب كنى، از وى نام برده و چنان پنداشته كه نام او كنيه اوست، و با آن كه ابن شهرآشوب از شاگردان او به شمار است، نمى دانم به چه جهت از نام او خاطر كرده و او را چنين معرفى كرده استادم، ابوالفتوح بن على رازى از دانشوران است. و كتاب روح الجنان، در تفسير قرآن كريم كه به پارسى تأليف شده و از آثار مهمه است، و همچنين شرح شهاب از تأليفات او مى باشد.
و باز در كتاب المناقب مى نويسد: ابوالفتوح روايت كتاب روض الجنان و روح الجنان را ـ كه به پارسى و در تفسير قرآن آمده است ـ به من اجازه داده است. مؤلف گويد: نظير آنچه ابن شهرآشوب انجام داد احتمال تعدد را در حق وى ايجاب مى كند و حال آن كه حقيقت آن است كه ابوالفتوح مفسر تفسير مزبور منحصر به فرد باشد، ليكن كنيه اش به اندازه اى شهرت داشته كه نام او را تحت الشعاع خويش قرار داده است. و به همين مناسبت شيخ معاصر در أمل الآمل (ج ۱، ص ۹۹ و ۳۵۶) گاهى او را در باب اسما نام برده و عبارت منتجب الدين را بدون اندك تغييرى، ايراد نموده است، و گاهى او را در باب كنى اسم مى برد و كلام ابن شهرآشوب در معالم العلماء را نقل كرده است. و از اين طرز نامبردارى او چنان به گمان مى رسد كه مؤلف