در ماه رمضان سال دوم هجرت، نخستين نبرد مهم مسلمانان با مشركان مكه (جنگ بدر)، به وقوع پيوست. مشهور بين مورخان و مفسران اين است كه در اين پيكار، چهارده نفر از مسلمانان به شهادت رسيدند: شش نفر از مهاجران و هشت نفر از انصار. نام شرين اين شهدا بدين قرار است:
مهاجران: ۱. عبيدة بن حارث؛ ۲. عمير بن ابى وقاص (جوانى شانزده ساله و از قبيله بنى زهره كه به دست عمرو بن عبدود، شهيد شد.)؛ ۳. ذوالشمالين، عمير بن عبد عمرو بن نضله؛ ۴. عاقل بن بكير؛ [٢] ۵. مهج، غلام عمر بن خطاب؛ ۶. صفوان بن بيضاء.
انصار: ۱. مبشر بن عبدالمنذر؛ ۲. سعد بن خيثمه؛ ۳. يزيد بن حارث (ابن فسحم)؛ ۴. عمير بن حمام؛ ۵. رافع بن معلى؛ ۶. حارثه بن سراقه (كه يكى از سربازان دشمن تيرى بر گلوى او زد و وى را شهيد كرد. مادر حارثه وقتى خبر شهادت فرزندش را شنيد، گفت: اگر جاى فرزندم در بهشت باشد، هرگز بر او گريه نمى كنم. آن گاه نزد پيامبر صلى الله عليه و آله رفت و پرسيد: آيا جاى حارثه در بهشت است؟ رسول اكرم صلى الله عليه و آله فرمود: