ابوالفتوح حسين بن على بن محمد بن احمد بن حسين بن احمد، نيشابورى الاصل، رازىّ التّوطّن و الشّهرة، خزاعى القبيلة، ابوالفتوح الكنية، از اعاظم علماى نامى اماميه اواسط قرن ششم هجرت مى باشد. با زمخشرى و فضل بن حسن طبرسى (صاحب مجمع البيان) و نظائر ايشان معاصر و عالمى است عامل، متكلم كامل، فقيه، اديب، فاضل، واعظ، مفسر مشهور. در كلمات اجلّه به «امام سعيد» و «ترجمان كلام اللّه مجيد» و «قدوة المفسرين» و نظاير اينها موصوف. جامع فضيلت حسب و شرافت نسب، به قبيله بنى خزاعه منتسب، از اولاد عبداللّه بن بديل بن ورقاء خزاعى صحابى كه جلالتش آفتابى و تشيع بنى خزاعه و محبت ايشان نسبت به خانواده عصمت از قديم الأيام معروف. و معاويه مى گفته است كه محبت قبيله خزاعه با على به مرتبه اى است كه اگر زنانشان قادر مى بودند، با ما مى جنگيدند تا چه رسد به مردان ايشان.
بالجملة شيخ ابوالفتوح از پدر خود و عم خود و شيخ عبدالجبار رازى و شيخ ابوعلى طوسى روايت كرده و به واسطه ايشان از شيخ الطائفة شيخ طوسى روايت مى نمايد. ابن شهرآشوب صاحب مناقب (م ۵۸۸ ق ثفح) و شيخ منتجب الدين بن