پس خواننده اين كتاب هر كس هست بداند كه اگر از قرآن و ياد خدا اعراض كند و نداند پس از مرگ مال او به چيست، لذت و ثروت و دولت دنيا بر او گوارا نبود و پيوسته در غم و اندوه باشد كه «وَ مَنْ أَعْرَضَ عَنْ ذِكْرِي فَإِنَّ لَهُ مَعِيشَةً ضَنْكاً وَ نَحْشُرُهُ يَوْمَ الْقِيامَةِ أَعْمى» [١] .
بارى، از تفاسير قرآن، كه طايفه محقه شيعه اثنى عشرى نوشته اند به عربى، كتاب مجمع البيان مشهورتر است و در فارسى كتاب منهج الصادقين و تفسير شيخ ابوالفتوح رازى رحمه الله، و چون كتب سابقين را بى تعليق و حواشى و توضيح مطالب خواندن و دانستن دشوار است كه اصطلاحات هر زمان چيز ديگر است و علوم متداول در هر عصر مختلف و فكر و استعداد مردم متباين، لغات و عبارات كه در زمانى متداول و معروف است در عهد ديگر غير مألوف است و علوم، اصطلاحاتى هر عصرى رايج بوده و در عهد ديگر متروك، ما چندى پيش تعليقاتى بر كتاب مجمع البيان نوشتيم كه اكثر آنها با نسخه مصحح به طبع رسيده و مرغوب گرديد، اهل علم بدان اقبال نمودند و خواستيم تفسير فارسى نيز با منهج الصادقين توضيحاتى افزوديم بيش تر در اصول مبدأ و معاد و رفع شبهات و توجيه مبهمات. بحمداللّه به طبع رسيد و در خاطر اهل نظر مطبوع افتاد. اميد است اين بنده را ذخرى باشد و اجرى، و خواننده را تنبّهى و ذكرى، دوستان را راهنماى مسائل و عقده گشاى مشاكل، و التوفيق من اللّه .
اكنون از خداى توفيق مى خواهم تا تفسير شيخ ابوالفتوح رازى را هم به قدر مقدور تصحيح كرده و اشعار آن را معرب و ترجمه نماييم و پاره اى نكات و تحقيقات دينى و ادبى و تاريخى به رسم تعليق بر كتاب بيفزاييم و اميدواريم كه به توفيق حق در اين امر خير به بيش از آن چه همّت ماست نايل شويم و پيش از شروع مختصرى از