انتساب مقبره موجوده حاليّه واقع در جنب مزار حضرت عبدالعظيم را به شيخ جليل ابوالفتوح رازى؛ و اگرچه اين فقره ما بين اهالى مستفيض و محتاج به هيچ گونه تأييد و اثباتى نيست ولى براى رفع شكّ بعضى مانند صاحب مجالس المؤمنين ـ كه چنان كه خواهد آمد قبر او را در اصفهان فرض كرده و با قبر ابوالفتوح عجلى اصفهانى اشتباه نموده ـ برهان قاطعى است.
پس از حديقة الشيعة در كتاب مجالس المؤمنين قاضى نوراللّه ششترى متوفّى در سنه ۱۰۱۹ در اواسط مجلس پنجم نيز فصلى راجع به ترجمه احوال مؤلّف كتاب حاضر مسطور است كه بعين عبارت نقل مى شود:
قدوة المفسّرين الشّيخ ابوالفتوح الحسين بن على بن [محمّد بن] احمد الخزاعى الرازى (رحمه اللّه) از اعلام علماى تفسير و كلام و عظماى ادباى انام است از خاندان فضل و بزرگى و اولاد امجاد بديل بن ورقاء الخزاعى كه از كبار صحابه و اكابر خزاعه بوده و سابقا در مجلس طوايف مؤمنين [١] و مجلس صحابه مخلصين [٢] شرح اخلاص بنى خزاعه خصوصا عبداللّه و محمّد و عبدالرحمن پسران بديل مذكور و جانسپارى ايشان در حرب صفّين در ركاب حضرت اميرالمؤمنين (عليه السلام) مسطور گشته، و جدّ او خواجه امام ابوسعيد كه مصنّف كتاب موسوم به روضة الزهراء فى مناقب الزهراء است از اعلام زمان خود بوده و عمّ او [٣] شيخ فاضل ابومحمد عبدالرحمن بن احمد بن الحسين النيشابورى (رحمه اللّه) از مشاهير روزگار است و بالجمله مآثر فضل و مساعى جميله او در تفسير كتاب كريم و ابطال تأويلات سقيم مخالفان اثيم و تعسّفات نامستقيم مبتدعان رجيم بر همگنان مخفى نيست و