كتاب شاهد صادق در حدود ۱۰۵۶ هجرى در هندوستان توسط ميرزا محمدصادق بن محمدصالح آزادانى اصفهانى (ت: ۱۰۱۸ق) تأليف شده، بخشى از كتاب نفيس شاهد صادق توسط ميرهاشم محدث، در سال ۱۳۷۷ش به طبع رسيد، و قسمتهايى از اصل كتاب در مجله يادگار چاپ شد و كتاب داراى ۵ باب و يك خاتمه است، و در فصل ۷۹ از باب سوم كه وقايع عهده عالم و سال وفات جمع كثيرى از مشاهير علما و... از سال اول هجرت تا تاريخ ۱۰۴۲ را ضبط كرده:
و در سال ۵۴۰ ضبط كرده است كه ابوالفتوح خزاعى درگذشت. و در خاتمه شاهد صادق (چاپ ميرهاشم محدث) در صفحات ۱۱۰ ـ ۱۱۱ درباره وطن ابوالفتوح ـ يعنى رى ـ چنين نوشته است:
رَى (به فتح راء): شهرى است مشهور به عراج عجم، آن را «شيخ البلاد» خوانند و نسبت به آن رازى باشد برخلاف قياس. وحمداللّه مستوفى گفته كه نخست شيث آن را بنا نهاد و به عهد چنگيزخان خراب شد و شاه طهماسب به عهد خويش طهران را كه قريه اى از آن بود آباد ساخت و اكنون شهرى معمور است. [١]