مى كرده است، و علاوه بر پدرش از گروه ديگرى از علماء، از قبيل شيخ مفيد ابوالوفاء عبدالجبار بن عبداللّه بن على مقرى رازى، از ابوعبداللّه جعفر بن محمد دوريستى، از شيخ مفيد روايت مى كرده است. [١]
و جمعى از علماء نيز از وى روايت داشته اند؛ از جمله شيخ نصير الدين ابوطالب عبداللّه بن حمزه ى طوسى است.
يكى از شاگردان شيخ على كركى، در رساله اى كه به منظور اسامى مشايخ شيعه تأليف كرده بود، مى نويسد: شيخ فقيه ابوالفتوح رازى يكى از پيشوايان بنام و از مشايخ شيعه است.
مؤلف گويد: ابوالفتوح و فرزندش ـ شيخ تاج الدين محمد ـ و پدرش على، و جدش محمد، و جد اعلايش ابوبكر احمد پيش ياد شده و عموى اعلايش شيخ عبدالرحمن ابن شيخ ابوبكر احمد مذكور همگى از مشاهير دانشوران بوده اند و از سلسله دانشوران بنام شيعه اند و هر يك تأليفات پسنديده و تصنيفات ارزنده اى دارند.
و تفسير فارسى او، از بهترين كتابها، و با فائده ترين و نافع ترين آنها است. و من آن را درياى متلاطم و بحر وسيعى يافتم، و مطالب گزيده آن را استاد استناد (أيّده اللّه )، در بحارالأنوار ايراد كرده است و همچنين از شرح شهاب در آن استفاده نموده، و من آن شرح را در تهران ديده ام.
ابوالفتوح تمايلى به تصوف داشت، و به طورى كه از تفسير پارسى اش و شرح شهاب وى به دست مى آيد، گفتارى از ارباب تصوف در آنها ايراد كرده است.