استفتاءات جديد - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٣٢ - فصل چهل و هفتم مسائل متفرّقه

برسد و اين شخص تحمّل آن شكنجه‌ها را ندارد؛ آيا مى‌تواند قبل از اسارت خودكشى كند؟

جواب: چنانچه مسلّم باشد طاقت شكنجه‌ها را ندارد و اطّلاعاتى مى‌دهد كه ضايعات بزرگى به بار مى‌آورد و موجب مرگ گروهى مى‌شود، اين عمل نوعى ايثار و فداكارى محسوب مى‌شود.

سؤال ١٧٥٣- در شهر ما، در هر مسجد، يك عَلَم وجود دارد كه هر سال در ايّام عزادارى، مخصوصاً در روزهاى عاشورا اين عَلَم را به حركت در مى‌آورند، هر يك از اين عَلَم‌ها هر چند دقيقه يك بار بر شانه فردى مى‌نشيند و آن فرد پس از بوسيدن آن عَلَم، به يكى از پارچه‌هاى آن پول مى‌بندد. مردم مى‌گويند: «هر كس نذرى داشته باشد و عَلَم روى شانه‌اش نشيند و او به عَلَم پول ببندد نذرش قبول مى‌شود» افراد زيادى به عَلَم اعتقاد دارند، آنها مى‌گويند: «عَلَم به وسيله كسى كه آن را در دست دارد حركت نمى‌كند، بلكه حركت آن توسّط قدرت الهى است» نظر شما در اين مورد چيست؟

جواب: پرچمهايى كه در عزادارى امام حسين (عليه السلام) حمل مى‌شود، چون متعلّق به عزادارى آن حضرت مى‌باشد محترم است، امّا حاجت را بايد از خداوند با شفاعت امام حسين (عليه السلام) خواست، نه از عَلَم.

سؤال ١٧٥٤- اگر كسى با وجود تحقيق در اصول دين، دليلى بر اثبات اصول دين پيدا نكند، آيا از عذاب جهنّم دور خواهد ماند و به بهشت خواهد رفت؟ آيا در هر صورت به واسطه احتمال درست بودن اصول دين، بايد به واجبات خود عمل كند و از محرّمات دورى نمايد؟ در ضمن اگر بخواهد تحقيق كند، از واجباتش، از جمله كسب رزق حلال، بازمى‌ماند.

جواب: واجب است بر انسان نهايت كوشش خود را در تحقيق آيين خدا بنمايد؛ هرگاه بعد از كوششهاى لازم بجاى نرسيد، عند الله معذور است؛ منتها