استفتاءات جديد - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٦ - كتاب حاضر

پيشينه استفتا

سابقه استفتا به صدر اسلام برمى گردد، يعنى از زمانى كه مسلمانان مكلّف به تكاليف و احكام عملى مانند نماز، روزه و ... شدند استفتا نيز متولد شد، چرا كه مسلمين پيرامون اين احكام از نبى مكرّم اسلام حضرت رسول اكرم (صلى الله عليه و آله) سؤالاتى مى‌كردند كه بسيارى از آنها موجود است، حتى قرآن مجيد عين اين ماده را در مورد بعضى از سؤالات مربوط به ارث ذكر فرموده است: «يَسْتَفْتُونَكَ قُلِ اللَّهُ يُفْتِيكُمْ فِي الْكَلالَةِ» [١] و اين مسأله در اعصار ائمّه (عليهم السلام) در مقياس وسيعتر ادامه پيدا كرد و در عصر حضرت امام باقر و امام صادق (عليهما السلام) وسعت زيادى پيدا كرد. به گونه‌اى كه قسمت عمده‌اى از روايات فقهى موجود كه از معصومين (عليهم السلام) به دست ما رسيده است، همه به صورت سؤال و جواب و به اصطلاح استفتا مى‌باشد.

استفتا، بلكه هر نوع سؤال و جوابى، جاذبه خاصى دارد يعنى علاقه مردم به كتابهاى سؤال و جواب نسبت به كتابهاى ديگر، و استفتائات نسبت به رساله‌هاى عمليّه، بيشتر است و شايد علّت، اين باشد كه در اين نوع كتابها آنچه را كه خواننده مى‌خواهد، آمده است نه هر آنچه را كه نويسنده اراده كرده است. همانند ميزبانى كه غذاى مورد علاقه ميهمان را تهيّه مى‌كند نه آنچه خودش مى‌خواهد، استفتائات نيز غذاى روح آدمى است كه مطابق ميل و علاقه و نياز سؤال‌كننده تهيّه شده است.

كتاب حاضر

اين كتاب حاصل جلسات چندساله «شوراى استفتا» استاد معظّم، مرجع‌

[١]. سوره نساء، آيه ١٧٦.