استفتاءات جديد - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٢٦ - ضمان طبيب

بيمارى باشند به هر حال، در فرض فوق مسئوليّت پزشك در صورت ايجاد عوارض آزمايشها تا چه حدّى است؟

جواب: از پاسخهاى قبل روشن شد.

سؤال ١٤٠٩- در فرض مسأله فوق اگر بيمار كاملا بيهوش باشد آيا مى‌توان از خويشان بالغ وى اجازه گرفته و يا با آنها شروط فوق را انعقاد نمود؟

جواب: مى‌توان از ولىّ او اجازه گرفت.

سؤال ١٤١٠- يك سؤال مهمّ و اساسى مطرح است كه به طور كلّى و در تمامى روشهاى تشخيصى و درمانى اگر پزشك قبل از انجام هر عملى به خود بيمار و يا ولىّ او- اگر بيمار بالغ يا عاقل نباشد- متذكّر شود كه اين روشها از يك طرف ممكن است بى‌فايده باشند و وقت و مال او را به هدر دهند و از طرف ديگر ممكن است عوارض متفاوتى براى او داشته باشند و بدين ترتيب با ذكر اين مطلب پزشك، قبل از هرگونه معاينه و دستور روشهاى تشخيصى و درمانى و تجويز دارو در قبال خسارات و عوارض احتمالى از خود كاملا سلب مسئوليّت كند و بيمار چه از روى ناچارى و چه از روى تمايل و يا به ظاهر از روى تمايل، اين شرط را قبول نمايد، آنگاه در صورت اشتباه سهوى پزشك هزينه‌هاى بيهوده، بى‌فايده بودن و يا عوارض ناشى از روشهاى تشخيصى و درمانى، آيا پزشك مسئول است؟ در صورتى كه وى حدّ اكثر تلاش خود را نيز بكند.

جواب: اگر از آنها اجازه گرفته و سلب مسئوليّت در برابر اين گونه امور نموده ضامن نيست.

سؤال ١٤١١- در فرض مسأله فوق، آيا بايد با تك تك بيماران شرط نمود و با امضاى پرسشنامه مربوطه و يا نصب اطّلاعيّه در مراكز درمانى مبنى بر اين كه مراجعه بيماران نشانگر قبول اين شرايط است و يا به اطّلاع رساندن از طريق رسانه‌هاى گروهى كه مراجعه شما نزد پزشك به اين شرايط، مترتّب است، از پزشك‌