استفتاءات جديد - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٣٨ - فصل چهل و هفتم مسائل متفرّقه

اهداكننده از اين كار پشيمان است، ولى قدرت در آوردن انگشتر از دست آن شخص را ندارد، اگر صاحب انگشتر را بشناسد، آيا لازم است كه پول را به خود او بدهد؟ اگر از لحاظ اجتماعى و ترس از آبرو نتواند اين كار را بكند، آيا مى‌تواند پول آن را به فقير برساند؟

جواب: چنانچه صاحب انگشتر را بشناسد، و بتواند رضايت او را با دادن مبلغى فراهم كند، مشكلى ندارد، و اگر راضى نمى‌شود، به بهانه‌اى مى‌تواند انگشتر را از او بگيرد، مثلا انگشتر خوبى معادل آن، يا بهتر از آن بخرد و نزد آن شخص ببرد و به او بدهد و انگشتر را بگيرد، و اگر صاحب آن به هيچ وجه پيدا نمى‌شود، كافى است قيمت آن را به مستحقّى بدهد.

سؤال ١٧٧٢- شخص محترمى است كه براى مستحقّين و بى‌بضاعتها بضاعتها (كه آبرومند هستند) كمكهايى جمع‌آورى مى‌كند و به آنها مى‌رساند، افراد يا جاهايى كه به واسطه اين شخص كمك شده‌اند، چون فكر مى‌كنند كمكها فقط از ناحيه او مى‌باشد، براى او هدايايى مى‌فرستند؛ شخص خيّر مى‌گويد: «چون من در پرداخت آن مبالغ سهمى ندارم و فقط آن را رسانده‌ام، آيا مجاز هستم كه هداياى آن را مصرف كنم؟ چنانچه مجاز نيستم، آيا بايد آن هدايا را به پرداخت كنندگان آن برسانم و يا همين هدايا را هم مى‌توانم صرف امور خيريّه بنمايم؟»

جواب: صداقت از هر كارى بهتر است. واسطه اين كار خير بايد واقعيّت را به مردم بگويد؛ چنانچه بعد از آن هديه‌اى به او دادند بى‌اشكال است و نسبت به هديه‌هاى گذشته نيز همين گونه عمل كند.

سؤال ١٧٧٣- فردى داراى ملك موروثى مى‌باشد؛ از ميان اين ملك آب گرم خدادادى جريان داشته و دارد، فرد مورد نظر آب گرم را بصورت استخر در آورده و از استحمام كنندگان پول مى‌گيرد و از بقيّه آب در مزرعه خود استفاده مى‌برد.

لطفاً بيان فرماييد: