استفتاءات جديد - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٠ - فصل اوّل احكام تقليد
جواب: به كتاب «أنوار الفقاهة» ما مراجعه نماييد.
سؤال ٦- آيا در اين عصر كه مسائل و مشكلات زندگى انسانها بسيار گسترده و پيچيده شده و قدرت يافتن بر استنباط احكام اين مسائل نياز به احاطه بر علوم و اطّلاعات گستردهاى دارد كسى مىتواند به رتبه اجتهاد مطلق نائل شود؟
جواب: البتّه امكانپذير است و بهترين دليل بر امكان، وقوع آن است كه ما در حوزههاى علميّه شاهد و ناظر آن هستيم.
سؤال ٧- اگر مرجع تقليد يا مجتهدى احساس كند كه شرايط مرجعيّت يا اجتهاد را از دست داده آيا لازم است كه اعلام كند؟
جواب: لازم است اعلام كند.
سؤال ٨- اگر انسان بتواند تشخيص دهد كه فلان مرجع از نظر مبانى اصولى قويتر است آيا اين تشخيص، در اعلم بودن آن مرجع دخيل است؟
جواب: اعلم بودن تنها به آگاهى و اعلميّت در علم اصول حاصل نمىشود بلكه شرايط ديگرى نيز دارد.
سؤال ٩- آيا كسى كه مىخواهد عمل به احتياط بنمايد مىتواند مثلا احتياطات بيع را از فلان مرجع و احتياطات صلاه را از مرجع ديگر اخذ كند؟
جواب: اگر منظور پيروى كردن در اخذ طريقه احتياط از دو مجتهدى كه هر دو مساوى در فقاهت باشند بوده باشد مانعى ندارد.
سؤال ١٠- آيا كسى كه عمل به احتياط مىكند بايد احكام صادره از مجتهدين ميّت را هم لحاظ دارد؟
جواب: اگر مقصودش احتياط مطلق است بايد همه اقوال را ببيند و اگر هدفش احتياط بين محتمل المرجعيّههاست، تنها آگاهى از اقوال علماى زنده براى او كافى است.
سؤال ١١- آيا تصريح به جواز عمل به رساله كه معمولا در ابتداى رسالهها