استفتاءات جديد - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٦٣ - مسائل متفرّقه حدود

سؤال ١٢٢٢- آيا توهين به قرآن و فحّاشى نمودن به آن (العياذ بالله) سبب ارتداد مى‌شود، تكليف كسانى كه شاهد و ناظر اين مسأله هستند چيست؟

جواب: اگر از روى علم و عمد باشد مرتد مى‌شود و بر ديگران لازم است كه نهى از منكر كنند.

سؤال ١٢٢٣- اگر مسلمانى معتقد به تحريف قرآن باشد، حكمش چيست و آيا اعتقاد به تحريف، انكار ضرورى دين محسوب مى‌شود؟

جواب: نظر به اين كه افراد كمى از علماى مذاهب مختلف اسلامى قائل به تحريفند (هرچند محقّقان، هرگز تحريف را قبول نكرده‌اند) حكم ارتداد جارى نمى‌شود، امّا چنين كسى مرتكب اشتباه بزرگى شده است.

سؤال ١٢٢٤- اگر كسى معتقد باشد كه معانى قرآن، بر قلب مبارك پيامبر (صلى الله عليه و آله) نازل شده است و آن حضرت با اين كلمات آن معانى را بيان فرموده‌اند و كلمات فعلى صادر از ناحيه پيامبر (صلى الله عليه و آله) است نه خداوند، آيا اين اعتقاد موجب ارتداد مى‌شود و وظيفه ما در مقابل چنين شخصى چيست؟

جواب: اين عقيده خطا و اشتباه است و بايد او را ارشاد كرد ولى موجب كفر نمى‌شود.

مسائل متفرّقه حدود

سؤال ١٢٢٥- خارج كردن منى به وسيله استمنا در صورتى كه باقى ماندن آن در بدن ضرر داشته باشد چه حكمى دارد؟

جواب: در صورتى كه واقعا ضرورتى باشد حرام نيست.

سؤال ١٢٢٦- آيا استمنا با تخيّل امكان‌پذير است و در صورتى كه آبى از انسان خارج شود چه حكمى دارد؟