استفتاءات جديد - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٠١ - فصل چهل و هفتم مسائل متفرّقه

تنها ظلم به ديگران نيست بلكه ظلم در برابر عدل است و عدل به معناى گذاردن هر چيز به جاى خودش مى‌باشد، با توجّه به اين مقدّمه، دانش‌آموزى كه نمره نمى‌آورد و تحت عناوينى چون رضاى خدا و يا آشنايى، نمره‌اى كه حقّ وى نيست به او داده مى‌شود، آيا عنوان ظلم درباره اين كار صدق مى‌كند؟

جواب: اين كار نوعى ظلم و تبعيض است و نه تنها موجب رضاى خدا نيست بلكه مايه نارضايى حق تعالى است، مگر در مواردى كه استحقاق ارفاق دارد كه بايد آن را نيز درباره همه كسانى كه آن ويژگى را دارند اعمال نمود.

سؤال ١٦٢٨- اگر گوسفندى مورد تجاوز قرار بگيرد و دامپزشك تأييد كند، آيا قولش حجّت است؟

جواب: اگر يقين يا اطمينان از قول او حاصل شود، كافى است و اگر يقين و اطمينان حاصل نشود كفايت نمى‌كند.

سؤال ١٦٢٩- اگر كارمندى براى كارفرما چندين سال كار كند و كارفرما كليه حقوق و مزايا، پاداش و مرخصى‌هاى نامبرده را به طور مرتب پرداخت نمايد و علاوه بر اين از هيچ كمكى نيز در حقّ كارگر چشم‌پوشى نكرده باشد ولى پس از چند سال كارگر به ميل خود مى‌خواهد كار را ترك كند، به همين خاطر به كارفرما اظهار مى‌دارد كه سوابق كار اين جانب را حساب كرده بپردازيد، يعنى مجدّداً به عنوان سوابق كار مى‌خواهد پول ديگرى از كارفرما بگيرد آيا اين پول از نظر قوانين اسلام حرام است؟

جواب: چنانچه گرفتن حقّ سوابق قانونى باشد و طرفين با اطّلاع و پذيرفتن اين قانون، قرارداد كارمندى را بسته‌اند كارفرما موظّف است سوابق را بپردازد.

سؤال ١٦٣٠- اگر شخصى حديثى را كه جزم به صحّت آن ندارد از اهل البيت (عليهم السلام) نقل كند ولى چون شنوندگان از عوام هستند و تمييزى بين حديث صحيح و غير آن نمى‌دهند به اين مطلب اشاره‌اى نكند، آيا اشكال دارد؟

جواب: اگر تصريح به صحّت حديث نكند و مضمون روايت معروف باشد، جايز است.