استفتاءات جديد - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٣١ - فصل چهل و هفتم مسائل متفرّقه
جواب: سكوت به تنهايى كافى نيست بلكه اجازه لازم است، آن هم طبق ضوابط و مقررات.
سؤال ١٧٤٩- ديده مىشود كه بعضى از متديّنين به هنگام شنيدن نام مبارك حضرت مهدى امام عصر (عجّل الله تعالى فرجه الشريف) به احترام آن حضرت دست بر سر مىگذارند، آيا اين مطلب در روايتى وارد شده است؟
جواب: در روايت معروف دعبل خزاعى شاعر اهل بيت (عليهم السلام)، آمده است كه وقتى قصيده مشهور مدارس آيات را خدمت امام على بن موسى الرضا (عليه السلام) مىخواند، هنگامى كه به اين بيت رسيد:
|
خروج امام لامحاله خارج |
يقوم على اسم اللّه و البركات |
امام (عليه السلام) دست بر سر نهاد و به عنوان احترام برخاست و از خداوند متعال فرج حضرت ولى عصر «روحى و ارواح العالمين لتراب مقدمه الفداء» را در خواست نمود. [١]
سؤال ١٧٥٠- آيا در جملاتى از قبيل «خالى از اشكال نيست»، «محلّ تأمّل است» و «بعيد نيست كه چنين باشد» مىشود به مرجع تقليد ديگرى رجوع كرد؟
جواب: در احتياطات، رجوع به غير جايز است و همچنين در جمله «خالى از اشكال نيست» و جمله «محلّ تأمّل است» و امّا جمله «بعيد نيست» در تعبيرات ما فتواست.
سؤال ١٧٥١- آيا «خطبه البيان» روايت صحيحى است؟
جواب: «خطبه البيان» ظاهراً مجعول است و اعتبارى ندارد.
سؤال ١٧٥٢- مىدانيم خودكشى در اسلام حرام است؛ لكن اگر رزمندهاى در حال جنگ و در معرض اسارت دشمن باشد و اطّلاعاتى داشته باشد كه اگر لو رود، باعث مرگ عدّهاى از رزمندگان شده، بعلاوه ضايعات ديگرى نيز به دنبال خواهد داشت، و اين رزمنده مىداند دشمن او را شكنجههاى بسيار خواهد نمود تا به آن اطّلاعات
[١]. الغدير، جلد ٢، صفحه ٣٦١ و منتهى الآمال، باب چهاردهم، فصل ششم.