فرهنگ عقايد و مذاهب اسلامى - سبحانی، علیرضا - الصفحة ٢٠٥ - ٨ ـ كلام خدا، حادث نيست

كلام خدا حادث نيست

در اواخر قرن دوم، مسئله قديم بودن كلام خدا و مخلوق نبودن آن، بر سر زبان اهل حديث افتاد و بيش از همه در اين مورد، امام حنابله، احمد بن حنبل، پافشارى كرد تا آنجا كه در راه عقيده خود به سى ضربه شلاق محكوم شد، ولى از عقيده خود دست بر نداشت.

شايسته اهل حديث اين بود كه در باره اين مسئله و مشابه آن نفياً و اثباتاً چيزى نگويند و اصولاً دور اين مسئله نگردند و كلام خدا را به هيچ يك از حدوث و قدم توصيف نكنند، زيرا اهل حديث، در عقائد خود پيرو رواياتى هستند كه از پيامبر اكرم ـ صلّى اللّه عليه وآله وسلّم ـ نقل شده و يا از صحابه، در آن مورد گفتارى باشد، ولى از آنجا كه نه از پيامبر در اين باره چيزى نقل شده و نه صحابه سخنى گفته اند، بايد سكوت كرد.

به خاطر همين اصل است كه سلفى هاى امروز كه در وهابيان تجسم يافته است، از توصيف خدا به اينكه جسم نيست خود داري مى كند، چون در روايات چنين توصيفى وارد نشده است[١].